Aan tafel zitten met zo’n man, tja je weet eigenlijk op voorhand dat het resultaat niet bevredigend zal zijn, dat hij toch zijn eigen uiterst conservatieve gedacht zal blijven hebben. Maar als je je daar op voorhand op instelt, is dat al een stuk minder frustrerend. Je zou van de gelegenheid kunnen gebruik maken om eens frank en vrij je gedacht te zeggen. Je hebt niets te verliezen, en misschien, misschien heeft deze monseigneur wel een gevoelige snaar. Zoniet lucht het ongetwijfeld op.

Het verschil met Reyers Laat is dat de context waarin het gesprek zal plaatsvinden in jouw geval wel relevant is. Deleuze kon er blijkbaar geen abstractie van maken, wat jammer was.

Succes!