Hofnar

Er was eens een bedrijf dat voelde dat er iets scheelde.  Het bedrijf werd geleid door een wijs man.  De wijze man wist niet goed wat er loos was, maar wou graag de vinger op de wonde leggen.  Maar hoe kon hij te weten komen wat er aan de hand was?  Hoe kon hij te weten komen waar de stront aan de knikker zat?

Wijs als hij was, besefte hij dat hij niet zelf op queeste kon gaan, daarom vroeg hij aan een van zijn onderdanen op zoektocht te gaan, en elkeen van het bedrijf te bevragen.  De vragensteller genoot -net als de hofnar in lang vervlogen dagen – van de hoogste bescherming van de baas, en de bevraagden kregen de gelegenheid anoniem hun gedacht zeggen.  En zo geschiedde…

Iedereen uit het bedrijf werd geconsulteerd, daar werd ruimschoots de tijd voor uitgetrokken.  Onder een lekkere maaltijd (de hofnar kwam een paar kilootjes bij) kon iedereen zijn verhaal vertellen.   Alle verhalen werden met zorg neergeschreven en de verhalenbundel werd overhandigd aan de baas.

Na wijs en rijp nadenken, besliste de baas waar hij iets ging aan doen, en waar hij niets ging aan doen.  Maar het beste van al: hij communiceerde over dit alles aan zijn mensen.

Het tij keerde…

Bedrijven durven zich niet kritisch onder de loupe nemen, en als ze dat al eens doen via allerhande bevragingen, dan doen de grote bazen vanuit hun ivoren toren er niets mee, of durven de mensen het niet roepen uit schrik voor hun vel.

Arme, schrale bedrijven…

De hofnar, een schoon beroep.  En als ik kan, zou ik nóg graag eens zotskap spelen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: