Burning Platform

Wat een ambigue dag vandaag.  Tegen mijn gewoonte in (ik zet normaal gezien des ochtends de autoradio uit, ik wil rustig tot mezelf komen) bleef ik naar de radio luisteren.

Het eerste dat ik hoorde was de top 10 van de meest stressvolle beroepen, en hoe die mensen elkaar trachtten te overtreffen in ‘het slecht hebben’.  Begrijp me niet verkeerd, ik steek hier niet de draak met deze mensen, integendeel.

Vlak daarna iets over de ‘nationale complimentendag‘, waarbij het volgens het pay-it-forward principe de bedoeling is je medemens een opsteker te bezorgen.

Als ontwikkelingsgericht coach zie ik het verband met het eerste principe van individuele coaching: het creëren van een spanningsveld tussen wat nu is, en wat zou kunnen zijn…

Op maatschappelijk vlak noemen we dat een burning platform: de schrijnende situatie niet uit de weg gaan, maar tonen zoals ze is.  Het platform moet heet genoeg zijn zodat mensen er op den duur (een voor een) wel van moeten vertrekken (desnoods op het laatste moment met een helikopter).  Tegelijkertijd bied je een begeesterend alternatief aan, iets waar mensen goesting hebben om naar toe te evolueren.

Tja, niet makkelijk natuurlijk, want het negatieve is iets collectiefs.  Kunnen we ook gezamenlijk naar iets positiefs transitioneren?  Ik vrees van niet, maar daarom geloof ik in de spreuk ‘change the world, one person at a time‘, of ‘think global, act local, change personal’.  Daarom vind ik deze actie ook zo zinvol: een guerrilla van kleine, positieve dingen die je beetje bij beetje besmetten en doen beseffen dat het anders kan.   Met groepen werken, én individueel werken, want elkeen heeft net iets anders nodig om de stap te durven zetten naar het nieuwe.

Tijd voor mijn complimenten nu…

Gina, ik vind het ongelooflijk hoe je op 1 jaar tijd dit allemaal hebt kunnen verwezenlijken, hoe je met jouw enthousiasme mensen op de been hebt kunnen brengen, en hoe je er telkens weer in slaagt sprankels van hoop rond te strooien…

Aniek (en ik neem jou nu als representant van Bond Zonder Naam).  Ik heb er heel veel deugd aan te zien hoe jullie al sinds 1938 er in slagen de vinger aan de pols van de samenleving te houden, en daar telkens opnieuw met een ongelooflijke frisheid weten op in te spelen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: