Veerkracht – Ode aan Simon

In het rapport ‘Bussiness is Investing More in Competing on Sustainability’ van de Boston Consulting Group, samen met MIT Sloan, vertelt Mal Hamilton “We’ll all, inevitably, be thinking more about resilience- resilience to all sort of shocks.  And I rather like the word resilience’ – sometimes it’s better than the word ‘sustainability.”

Maar wat is veerkracht…

“De kunst om mee te deinen op de golven van verandering en het vermogen om na het vallen terug op te staan…”

Gemakkelijker gezegd dan gedaan, toch zal het dit zijn waar we naar toe dienen te gaan: een veerkrachtige maatschappij met een veerkrachtige economie gestoeld op veerkrachtige mensen…

Het lijkt wel een proces: hoe kan je nu weten hoe je terug dient op te staan indien je nog nooit gevallen bent.  Een processie van Echternach dus..

Mensen durven trouwens niet te vallen uit schrik zich pijn te doen.  Zo blijven ze een heel leven verder lopen en crossen, tot ze op een bepaald moment (net als de economie) écht op hun gezicht gaan.

Hoe je te wapenen?  Mijn oog viel op de 12 permacultuurprincipes volgens David Holmgren (permacultuur maakt een wezenlijk onderdeel uit van de transitiebeweging).  Deze principes zijn perfect hertaalbaar naar veerkracht.

  • Observeer en reageer: leef zo veel mogelijk in het hier en nu, en observeer van daaruit (als het kan) zonder oordeel. Blijf je op deze manier openstellen voor alles wat er zich afspeelt.  Wees niet blind voor signalen.  Veerkracht is een kwestie van 101 keer vallen, en van 102 keer opstaan.  Kijk naar wat werkt, wat niet werkt.
  • Vang en verzamel energie: uit alles wat op je weg komt kan je dingen leren, doe voldoende dingen om aan energie te komen.  LEEF!  Zorg dat er een veelvoud van dingen om je heen is waar je energie kan uit halen.  Zorg dus voor een goede balans tussen werken & ontspanning.  Trouwens, het leven begint niet op het moment dat je onderuitgezakt voor televisie geniet van je jenevertje 😉
  • Zorg voor oogst: bouw regelmatig een feest(je) in, dit dient als ankerpunt voor de toekomst.  Ooit zal je (her)vallen.  Het doet minder pijn als je dan de goede dingen die al gebeurd zijn kan herinneren.  Omdat het een kwestie is van vallen en opstaan is het goed dat je je successen viert.  Ik noem het dan ook een suc7, een hogere (spirituele ? ) vorm van suc6.
  • Gebruik zelfregulering en aanvaard feedback: wacht niet tot men je regels oplegt, maar anticipeer.  Doe het omdat je het graag doet, niet omdat het moet.  Zorg voor een hofnar die je kan wijzen op wat gebeurt op minder fraaie aspecten.  Werk vanuit je zelf, vanuit je eigen waarden, vanuit je eigen kracht, maar wees niet blind voor de signalen die anderen geven, en pik daar uit wat jij nodig hebt.
  • Gebruik en waardeer hernieuwbare bronnen en diensten: zorg voor een netwerk van mensen om je heen, vertrouw op hun expertise en wees hen er dankbaar voor.  Je kan niet alles zelf doen, concentreer je op waar jij echt goed in bent, wat jou uniek maakt.  Laat de rest over aan mensen in wie je vertrouwen hebt.
  • Produceer geen afval: doe alles wat je doet met zuivere bedoelingen vanuit je missie, vanuit je passie.  Moeilijke opgave…
  • Ontwerp eerst de patronen en dan details: we moeten leren dingen vanuit andere perspectieven te bekijken, niet enkel vanuit onze eigenste bril.  Ook zou het mooi zijn mochten we het grotere plaatje steeds voor ogen hebben.  Zoek naar het groter geheel, waar wij allemaal deel van uit maken.  Zie hoe jij daar in past.
  • Verenig liever dan te scheiden: Zoek naar het Kleinste Gemene Veelvoud in plaats van de Grootste Gemene Deler bij mensen en organisaties.  Wij knappen al te makkelijk af op verschillen, in plaats van te kijken naar gelijkenissen.
  • Gebruik kleine en trage oplossingen: de eik is beter bestand tegen een storm dan een snelgroeier. Mensen mogen het groots zien, maar de weg naar grootste dingen is stap voor stap afgelegd.
  • Gebruik en waardeer diversiteit: allemaal ja-knikkers rondom jou zorgt voor schraalheid.  Trouwens, wat voor de ene afval is, is voor de andere net grondstof.  Monocultuur is zo uitputtend.
  • Gebruik de randen en waardeer het marginale: nieuwe ideeën ontstaan wanneer verschillende systemen zacht of onzacht met elkaar in aanraking komen.    Sta open voor compleet absurde ideeën, je zal versteld staan hoe krachtig die zijn.
  • Beantwoord en gebruik veranderingen op een creatieve manier: alles rondom ons leeft, blijf dus niet blind vastklampen, maar zorg dat je ‘de dingen kan loslaten’.  Als je je met de auto begeeft op een hobbelige weg, is het rijden’ zo veel leuker als je het stuur losjes in de hand houdt.  Krampachtig het stuur vasthouden zorgt voor rare situaties.

Onze zoon Simon is 13 jaar, zit in het 1ste jaar ASO.  Bovenop een milde vorm van ADD  heeft hij in beperkte mate  een aantal dys-sen in zijn leven (dyslexie, dyspraxie, …).  Het is ne crème van ne kerel, met een veerkracht van hier tot in Kyoto.  Zowat alles wat hierboven beschreven staat is van hem op toepassing, onze taak als ouder is er voor te zorgen dat het (school)systeem hem niet kraakt.  Geen makkelijke opgave, maar ik ben er gerust in: hij geraakt ‘er’ wel…

Volgens mij kan je deze principes toepassen op menselijk en op bedrijfsniveau.  Maar het vergt moed en geduld van bedrijfsleiders om hun bedrijf zo te (her)vormen.  Dat zijn dan ook échte leiders, dat soort van leiders dat het bedrijfsleven momenteel zo hard nodig heeft.

Veerkracht lijkt wel een tango: het verleidelijke spel van volgen en  leiden, goesting om mee te doen?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: