ISO 26000

ISO – The International Organisation for Standardisation– heeft zich gewaagd aan het ontwikkelen van een ‘meetinstrument’ voor MVO.  Dankzij deze richtlijn hoeven we niet meer te spreken van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, maar van Maatschappelijke Verantwoordelijkheid van Organisaties.

Ook VZW’s, scholen, ziekenhuizen, … hebben hun verantwoordelijkheid op dit vlak, bovenop hun ‘core business’ van (in het geval van een onderwijsinstelling) les geven ( it ain’t what you do, it’s the way that you do it).  Ziekenhuizen kunnen bijvoorbeeld hun afvalberg beperken, NGO’s kunnen hun hele handelen transparant(er) maken, scholen kunnen duurzaam inkopen, ….  Deze organisaties kunnen zich niet blijven verschuilen achter het feit dat hun opdracht op zich al maatschappelijk relevant is.

De richtlijn werd op 1 november 2010 officieel in Genève gelanceerd, de ontstaansgeschiedenis ervan is vermeldenswaardig.  Vanuit 99 landen die lid zijn van ISO kwamen 6 representanten vanuit de verschillende belangenverenigingen via hun NSB (National Standards Body, in België is dit de NBN) hun bijdrage leveren:

  • de industrie
  • de overheid
  • werknemersorganisaties
  • consumentenverenigingen
  • ngo’s
  • verenigingen van diensten, onderzoekers, …

Men heeft getracht een evenwicht te bewaren tussen geslacht en geografische afkomst van de deelnemers.  Voorts waren er nog observatoren (van niet ISO-landen) en representanten van verschillende liaison organisaties (bvb Transparency International, WHO, …).  Op deze manier bestond de werkgroep in juli 2010 uit 450 experten, 210 observatoren en 42 liaison organisaties, een stakeholder oefening zonder weerga!

Deze mensen hebben een richtlijn vastgelegd die op een holistische manier CSR definieert volgens de 7 Core subjects:

  • Degelijk bestuur
  • Mensenrechten
  • Werkomstandigheden
  • (Leef)milieu
  • Eerlijke bedrijfsvoering
  • Consumentenbelangen
  • Betrokkenheid & ontwikkeling van de gemeenschap

waarbij deze topics verder in detail worden uitgewerkt in het lijvige document.

Men bekijkt dit alles met een bril van

  • Verantwoordelijkheid
  • Transparantie
  • Ethisch gedrag
  • Respect voor de belangen van de Stakeholders
  • Respect voor de Wetgeving
  • Respect voor Internationale Normen
  • Respect voor de Rechten van de Mens

Bij dit alles kan het belang van de stakeholders niet onderschat worden: het is niet omdat jij als organisatie denkt dat je het goed doet, dat anderen rondom de organisatie dat ook vinden,  representatieve stakeholder selectie én er mee in dialoog treden,  is dan ook van wezenlijk belang.

De bedoeling is dat ISO 26000 NIET certificeerbaar is:  MVO is een proces, een ‘never ending story’, gebaseerd op vrijwillige instap van organisaties, vertrekkende vanuit een positieve, constructieve attitude, niet vanuit een opgelegd iets door de overheid (of wat dan ook).  Daarom spreken we ook van een richtlijn in plaats van een norm.  Bedrijven die toch iets wensen te doen om hun inspanningen zichtbaar te maken, kunnen werken met een ISO 26000 zelfverklaring.

Een aantal certificeringsinstellingen hebben, gebaseerd op deze norm, de MVO-prestatieladder uitgedokterd: op deze manier kunnen organisaties tóch een certificaat krijgen…  In sé is dit niet de bedoeling, en heb ik daar dus ook mijn bedenkingen bij.  Als het voor organisaties echter een begin is van een boeiend (nooit-stoppend)  proces dat hen voorbij het (niet-)moeten brengt, dan kan ik me daar bij neerleggen.   Ik ga er van uit dat eens mensen -door welke omstandigheden dan ook-  er toe komen zichzelf & hun organisatie in kaart te brengen, de bal aan het rollen gaat en men van geen ophouden meer weet.

Het komt er op aan te beginnen, beetje bij beetje, niet overhaast, je niet te laten afschrikken door wat allemaal in het document staat.  Eens je er aan begint, stapje voor stapje, elk jaar een beetje meer,  is het een begeesterend verhaal.  Don’t worry..

PS.  Met dank aan Ans Rossy (Sustenuto) die me er attent op maakte dat ik in de eerste versie van dit cursiefje telkens van ‘norm’ sprak ipv ‘richtlijn’.  Co-creatie noemen ze dat…

Advertenties

One Response to ISO 26000

  1. jan bossuyt says:

    de 7 core subjects zijn een mooie stap , maar blijven mi nog in de sfeer van het niet schaden van mensen , de echte uitdaging ligt in het proactief op weg gaan naar het samen bereiken van ons hoogste potentieel waarvoor we als mens en mensheid op de wereld gezet zijn .Hoe we dit gaan meten is een ander paar mouwen : mi door het te laten beoordelen door betrokken buitenstaanders , en zelf door zeer eerlijke zelfintrospectie en toetsen aan de eigen autentieke kern .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: