Journalistieke vrijheid

Vandaag exact een jaar geleden verscheen mijn eerste interview met een MVO stakeholder.  Ik ben er Vincent, mijn gebuur en transitie-kompaan nog altijd heel dankbaar voor.  Hij heeft de spitsroeden gelopen, en mede daardoor heb ik reeds 13 portretten kunnen publiceren.  En als ik kijk naar wat er nog in de waterlijn zit (pijplijn is waarschijnlijk te olie-gebaseerd als uitdrukking), man man man, het gaat hier nog mooi worden…

Elk interview is een huzarenstukje, waar ik met veel plezier op terug kijk.  Een huzarenstukje?  Jawel, als je gewoon al kijkt naar de tijd die ik er in stop: elk interview is minstens twee volle dagen werk.  Ok, het is mijn vorm van publiciteit maken voor wat ik doe, een manier van mezelf in de wereld te zetten.  Maar in de plaats van platte reclame te maken, doe ik het op een manier waarvan ik hoop dat anderen er écht iets aan hebben.  En ja, ik ben fier, tijd dus voor een feestje!

Maar het is niet altijd manegeur en rozeschijn…  Een poos geleden interviewde ik een vrij gekend iemand en het interview was gewoon bijzonder mooi.  Die persoon had een degelijke balans gevonden tussen zaken doen (met mooie winstcijfers), goed doen voor de wereld én spiritualiteit.  Het was zo een gesprek waar je als mens anders vertrekt dan dat je bent binnengekomen.  Je bent verdiept, je bent verrijkt.  Een aantal weken geleden belde de persoon mij op om te zeggen dat hij het interview liever niet gepubliceerd ziet.  MERDE.  Het was een goede babbel die we erover hadden, maar het deed pijn, heel veel pijn.

Doet natuurlijk de vraag rijzen, wat is journalistieke vrijheid?  Ik vind dat ik die niet heb:

  1. ik ben geen journalist, ik ben eerder een keynote listener
  2. vaak wordt tijdens de interviews diep gegraven en laten de mensen zich in hun totaliteit zien.

Ik dien dat respectvol te behandelen en te koesteren.   Als ik zie wat er momenteel in het media wereldje gebeurt, dan doet me dat denken aan een zinsnede uit het liedje ‘Zo van die Zomerdagen’  van Bart Peeters:

<<

Mannen met een pens
focussen de lens
van hun apparaat
het hele strand
kijkt met ze mee

elke blote tet
wordt erop gezet

>>

Begrijpe wie kan…

In elk geval, de inzichten uit dat interview (en dat zijn er hele mooie) neem ik mee, die neemt niemand mij af.  En beste geinterviewde, ik durf te zeggen dat weinig mensen ooit zo mooi ‘neen’ tegen mij hebben gezegd.  De pil is verguld.

Advertenties

One Response to Journalistieke vrijheid

  1. Pingback: Vrijheid van Meningsuiting | Goesting!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: