Anne & Wim – gezin

  Een gezin is zowat de kleinst mogelijke “organisatie”, hoe kan deze entiteit zijn Maatschappelijke Verantwoordelijkheid opnemen? 

Anne en Wim zijn de trotse ouders van Wannes (6j), Amélie, (4j) en Saartje (6 maand).  Zij staan met de beide voeten bewust in het leven.

Beste Lezer, voor u aan deze tekst begint, best eerst even de algemene inleiding op deze interviewreeks lezen...

Bewust inkopen

Saartje draagt katoenen luiers, en als we toch wegwerpluiers gebruiken kiezen we voor gerecycleerd en ongebleekt.  Da’s beter voor haar babyvelletje, minder vervuilend voor het milieu en goedkoper (maar wel meer was).  We doen onze inkopen vooral in de Kiem, een natuurvoedingswinkel-biobakker op 500 meter van hier. Nog dichter is Pluis, een winkeltje met bio en fairtrade  kledij (en wasbare luiers).  Dat is makkelijk, het is er niet druk, we moeten niet aanschuiven en we moeten de auto niet nemen.  Het kost iets meer, maar je koopt duurzame produkten en je spaart heel wat brandstof uit.  Ook als we naar de Colruyt gaan, kiezen we zo veel mogelijk voor bio en ecologisch.

Bewust kopen is investeren in jezelf

We krijgen soms de opmerking ‘dat kost toch veel’, maar bij Fairtrade geef je geld aan producten van eerlijke handel.  Dat op zich is zoals geld geven aan een goed doel .  Bio is gezonder voor je lichaam en voor de natuur.  Dit is eigenlijk investeren in onszelf, investeren in de toekomst, in de natuur en in onze kinderen.  We moeten natuurlijk rondkomen, maar we hebben niet het gevoel dat we hierdoor een boterham minder eten.  Het geld dat we zouden kunnen uitsparen, zou misschien toch weer teruggegeven worden aan iets anders…  Niet alles wat we eten is even gezond…  Ik (Anne) kan het niet laten koekjes en zoetigheid te eten.  Het moet ook plezant blijven.  We hebben een evenwicht gevonden tussen inkomsten, uitgaven en ons gevoel daarbij.

Moet alles recht?

Voor onze groenten en fruit gaan we naar De Wassende Maan, een bio-dynamisch landbouwbedrijf.  We kiezen zelf niet wat we kopen.  Het pakket bestaat vooral uit inlandse produkten die logischer wijze op dat moment verkrijgbaar zijn.  Wij weten niet altijd wat wanneer groeit, en als we zelf zouden kiezen, zouden we eerder de vertrouwde groenten kopen, en deze die de kinderen lusten.  De producten zijn heel vers, de dag voor afhaling geoogst.  Regelmatig zitten er groenten in het pakket die we niet kennen.  Gelukkig staan er voor alle groenten recepten op de website van DWM.  Zo hebben we al heel wat lekkere ‘vergeten groenten van hier’ leren kennen.   Niet alles in ons pakket ziet er even symmetrisch uit.  Mensen gaan er vaak van uit dat komkommers en wortels recht moeten zijn waardoor heel veel wordt weggegooid en niet eens meer in de winkelrekken geraakt.  We gaan ook graag met onze kruiwagen naar de moestuin van Wim’s vader.  Ook daar is de ene wortel langer, dikker of krommer dan de andere, maar heel vers en minstens even lekker!

Steinerschool

Onze kinderen naar de Steinerschool laten gaan is een engagement op zich.  Alleen al het feit dat het niet in de buurt is, we rijden 11km om onze kinderen naar de kleuterklas te brengen.  Er wordt veel van de ouders verwacht: er zijn klusdagen, er is een beurtrol om de klassen te poetsen en de was te doen.  We doen ons best om dingen op te nemen, maar het moet ook haalbaar en leuk blijven.  Er wordt gewerkt vanuit een antroposofische visie.  Een kind mag kind zijn tot het klaar is om de volgende stap te nemen.  Elk kind is als een zaadje, dat gekoesterd en beschermd moet worden.  Zo kan het goed rijpen en groeien, om dan later te laten zien welke unieke bloem erin verscholen zat.  De kunst bestaat erin kinderen de dingen aan te bieden op het moment dat ze er rijp voor zijn.

Engagement naar andere ouders

Binnenkort komt er voor ons nog een engagement bij: er zal een nieuw kindje naar de Steinerschool gaan, maar de ouders zitten met een vast uurrooster, en kunnen het kind niet zelf naar school brengen.  Vanuit de school kwam de vraag wie het kind vanaf 7 uur ’s morgens kon opvangen en naar school brengen.  Wij willen dat doen, waarom ook niet, we rijden toch naar school.  Het zou jammer zijn dat dit kindje niet naar deze school zou kunnen gaan omwille van praktische redenen, terwijl de ouders daar toch bewust voor willen kiezen.

Alles op zijn tijd

Als je een kind te vroeg prikkelt om dingen te leren, dan krijgt iets anders minder  kans om te ontwikkelen (terwijl dit wel de nodige basis vormt om later goed te kunnen leren).  Volgens het reguliere systeem zou Wannes nu in het eerste leerjaar moeten zitten.  Regelmatig krijgen we commentaar omdat hij nog in de kleuterklas zit, terwijl hij wel leergierig is.  “Hij zal een jaar  verliezen in zijn leven…”  Eigenlijk wint hij een jaar extra speelplezier.  En zijn zelfvertrouwen heeft een grote stap voorwaarts gemaakt!  Het is heel belangrijk dat de kinderen niet schoolmoe worden door al die ‘moetens’ die heel vroeg opgedrongen worden.  Kinderen leren van nature heel graag dingen bij op de momenten dat zij er rijp voor zijn.  Als kinderen te vroeg aan een bepaalde fase beginnen, dan maken ze later toch een terugval.

Steiner trekt filosofie door

De Steinerschool is meer dan dat, het is ook de omgeving, het speelgoed van natuurlijk materiaal dat ze gebruiken, de vaste structuur van het dagelijkse, wekelijkse en jaarlijkse ritme dat steeds hetzelfde blijft.  De gebouwen op zich volgen ook de filosofie, de hoeken zijn afgerond, dat zijn niet zomaar blokkendozen die daar neergezet worden.  Ook op het tekenpapier worden de scherpe hoeken afgerond.  Zo komen kinderen niet in een hoek terecht.  Door de manier van lesgeven wordt er voor gezorgd dat het aangeleerde kan rijpen, dat kinderen het zich écht eigen kunnen maken.

Keuze is niet altijd evident

Voor Wim was de keuze van een Steinerschool niet evident, er was angst: gaan ze later wel meekunnen?  Maar eigenlijk is dat geen probleem, ze bereiken dezelfde eindtermen als elders, én ze krijgen er nog een aantal extra’s bij.

Spiritualiteit

Het is geen katholieke school, er wordt geen godsdienst gegeven.  Het spirituele zit verweven in wat ze doen, het komt aan bod gedurende de jaarfeesten en de seizoenen.  We kregen informatie over Advent en Sinterklaas, en hoe dat op school vorm wordt gegeven.  Ze duiden de betekenis naar de ouders toe, naar de kinderen geven ze geen uitleg, ze laten het de kinderen beleven.  Als ouder heb je die uitleg nodig, wij zijn meer verstandsmensen, kinderen voelen de sfeer aan..  Sinterklaas vonden we altijd een materialistisch feest, zij duiden dat als iets dat in de advent past.  Het leert kinderen ook dat er kan gegeven worden, gratuit, zonder dat er iets tegenover moet staan.  De vreugde die zij ervaren bij dit ‘zomaar’ krijgen, zal hen later vreugde schenken als zij ‘zomaar’ geven.

We laten ons ook voeden

De hele sfeer van de Steinerschool voedt ons ook.  Op de ouderavonden leggen ze een stukje van hun pedagogie uit, we steken daar veel van op.  Heel wat nemen we dankbaar mee naar huis om het daar in onze versie toe te passen.  Op de ouderavonden word je verwacht aanwezig te zijn, ook dat is een engagement, maar we beleven er telkens veel deugd aan.

Jezelf niet verliezen

Vroeger kon ik(Anne) er me in opjagen niet alles te weten en daardoor dingen niet goed te doen.  Ik begon me af te vragen ‘Wat is er nog allemaal dat ik niet weet’?  ‘Wat is er nog dat ik verkeerd doe’?  Nu heb ik meer de filosofie ‘alles wat ik mag ontdekken is mooi meegenomen’.   Het moet plezant blijven, je moet opletten jezelf niet te verliezen.  Als je te veel verwacht van je zelf, als je te veel gebukt loopt onder je principes, dan wordt de druk te groot.  Het is niet de eerste keer dat we gas moesten terugnemen.  Als je niet oplet, dan geef je geen warm nest aan je kinderen, terwijl alles juist daar om draait.

‘Zijn’ is in evolutie

De manier waarop we nu in het leven staan, hoe we met de kinderen bezig zijn is geëvolueerd de laatste 6 jaar.  Toen stond dat nog in zijn kinderschoenen.

Bij Wannes lieten we ons te veel beïnvloeden door  Kind&Gezin.  Ik (Anne) wou heel graag 6 maand uitsluitend borstvoeding geven, maar zijn gewicht zakte op de groeicurve.  Vanuit Kind&Gezin kreeg ik de druk “zou je je kind geen extra flessenvoeding geven, zou je toch niet beginnen met groentepap”.  Aan de groentepap hebben we toegegeven toen hij 5 maand was.  Zij waren de experten.  Flesvoeding kon ik niet over mijn hart krijgen.  We hebben pas bij Amélie vernomen dat er aparte curves zijn voor borstvoedingskindjes, en daarop was hun gewicht oké.  Wannes was een tevreden, gelukkig kind, had geen honger, maar we hebben ons laten ompraten.  Bij Amélie heb ik op mijn gevoel kunnen vertrouwen, en zijn we pas na 6 maand groentjes beginnen geven.

Voor Saartje hebben we veel gehad aan het boek van Ria Blom: “regelmaat en inbakeren ”.  We merken dat ze veel beter slaapt door het vasthouden aan rust en regelmaat.  Ze is een uitgerust en tevreden kind.  De regelmaat houdt in dat je altijd dezelfde volgorde aanhoudt. Zo wordt het voor haar voorspelbaar wat er nu zal volgen, en wij kunnen gemakkelijker haar signalen ontcijferen wanneer ze honger heeft, moe is, of er iets anders scheelt.  Wannes haalden we gemakkelijk uit bed als hij niet in slaap geraakte.  Ik wilde hem steeds troosten als hij huilde.  Maar hij sliep veel minder dan hij nodig had.

Niet alles lukt

We proberen die regelmaat aan te houden, maar dat lukt niet altijd.  ’s Avonds volgt Saartje een ander ritme.  Bij vele dingen hebben we onze principes, maar we zijn daar geen die-hards in.

We proberen zo weinig mogelijk vlees te eten, maar als we daar zin in hebben, of we zijn op restaurant, dan zullen we dat wel eten.  Ik (Anne) vind trouwens dat vegetarisch koken veel energie en creativiteit vraagt, en met borstvoeding te geven lukt dat minder.

Het moet leuk blijven

We kiezen bewust voor wat we belangrijk vinden, we willen ons steentje bijdragen en dat aan onze kinderen doorgeven. We zijn graag bewust bezig maar het moet leuk blijven.

Vroeger zouden we slaaf geweest zijn van onze principes, maar het leven moet een feest zijn.  Omdat we te strikt met onze principes omgingen kwamen we onszelf wel eens tegen.  Als je kiest voor vers vegetarisch koken moet je vindingrijk zijn.  Als je te strikt bent gaat dit op den duur ten koste van andere principes die je ook belangrijk vindt: omdat we veel tijd staken in verse maaltijden geraakten de kinderen niet altijd op tijd in bed. Het geheel moet in evenwicht.  Het moet leuk blijven .  Daar hoort ook de rommel bij: als de dingen niet aan kant geraken, dan geraken ze niet aan kant.  Foert.  Als mensen komen is soms niet alles netjes opgeruimd, en dan is dat maar zo.  Al vinden we het fijn als we het wél gezellig kunnen maken.

Genieten en niets doen

Wij kunnen er van genieten ’s avonds rustig naar een film te kijken.  ’s Avonds is het bobijntje af.  Ik (Anne) kan me dan schuldig voelen, net of ik me moet verantwoorden.  Eens de kinderen in bed zouden we met iets kunnen voortdoen, maar ik wil eens kunnen neerzitten en genieten.  Gewoon met twee samen in de zetel, onder een fleece dekentje, samen moe zitten te wezen, met een koekje en iets om te drinken.

We kunnen materialistisch zijn

We verdienen genoeg om rond te komen.  Als we gaan winkelen zijn we niet continu naar de prijs aan het kijken.  We gaan de prijzen niet vergelijken, wat we nodig hebben nemen we mee.  We doen daar geen studies over, dat vraagt veel energie.  We smijten niet  vaak geld naar buiten door dingen te kopen, of uit eten te gaan.  Maar als we iets kopen, of we gaan eens weg, dan genieten we.

Toen we net getrouwd waren gingen we een diepvriezer kopen.  Ik (Wim) heb een week onderzocht wat we zouden kopen.  Als we nu materiaal nodig hebben, dan gaan we naar de winkel met een idee van wat we nodig hebben en kopen het gewoon.  We kijken wel uit naar iets dat duurzaam is en betalen daar misschien wat meer voor.  We gaan naar een winkel waar we goed advies krijgen en kopen daar, we gaan niet nog eens naar een andere winkel om de prijzen te vergelijken.

We doen niet mee aan overconsumptie, maar kopen degelijk materiaal.  Onlangs hebben we een goede, niet goedkope, stereo installatie gekocht.  Deze zal een hele tijd meegaan.  Wim kan daar echt van genieten, en ik (Anne) ben dan blij omdat hij er van geniet, maar mij (Anne) zegt het niet zo veel.

Niet in discussie gaan

Een keuze is altijd voor iets niet goed: het kan dan wel biologisch zijn, maar van ver komen…  Je kunt verdorie maar je best doen, alles in vraag stellen vreet heel veel energie.  Dan loop je daar in de winkel, en leg je niets in je kar.  Dan is het te veel verpakking, dan komt het van te ver, dan dit, dan dat.   Al je te straf doorgaat, dan word je oordelend naar de mensen die daar niet aan meedoen.

We hebben niet de intentie ons verhaal te verkondigen, de reden waarom wij de dingen doen is gewoon ons gevoel, en dat gevoel is goed. Ik (Wim) ga niet in discussie met de mensen die in vraag stellen waarom onze kinderen geen TV mogen kijken.  We moeten iedereen respecteren in zijn doen en laten.

Vroeger wou ik (Anne) de wereld verbeteren.  Iemand vertelde me dat dit niet betekent dat je moet vertrekken naar de ontwikkelingslanden, je kan ook in je omgeving de dingen doen die je kunt doen.  Dit is het voor mij: hier en nu doen wat je kunt.

Voorbeeld zijn

Wij moeten naar onze kinderen toe opletten hoe wij dingen zeggen.  Onlangs waren we aan het station van Gent waar mensen staan te roken.  De sigarettenpeuk ligt op de grond, Wannes zegt “dat is niet goed hé wat die mensen doen”.    Toen realiseerde ik(Anne) me dat we dit zo niet mogen zeggen want zo vellen we een oordeel over andere mensen.  Het gaat niet over goed en niet goed, maar over trachten voor te leven wat wij belangrijk vinden.  Je doet dingen omdat je er voor kiest, niet omdat ze goed of slecht zijn.  Iedereen vervuilt of doet ongezonde dingen.

Trachten niet te oordelen

Als iemand geniet van een glaasje alcohol, of van een sigaret.  Is dat goed of niet goed?  Wie ben ik (Anne) om te zeggen wat in het hokje goed, en wat in het hokje slecht valt.

Op een avond legde de schooljuf ons uit dat je aan de kinderen niet hoeft uit te leggen waarom je bepaalde dingen (zoals composteren, geen vlees eten, ….) doet, je doet dat gewoon, en de kinderen zullen zien dat je het doet, en dat is genoeg.  Als je zegt dat je geen vlees eet, en je legt je kind uit waarom, dan leer je je kind heel snel oordelen, ook over de kindjes in de klas die wel vlees eten.  Als kinderen veel te snel leren oordelen, dan gaan ze veel te snel in een sombere stemming zitten en oordelend in het leven staan.  Zij zullen later hun eigen keuzes maken.  Maar dit alles is potverdorie gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Dualiteit

Als mensen enkel licht kennen, dan weten ze niet dat er donkerte is in de wereld, en omgekeerd.  Alles heeft zijn nut, al was het maar om ons wakker te schudden.

Als mens moeten we af en toe eens goed wakker geschud worden, en we kunnen natuurlijk niet in alles goed bezig zijn.  We kunnen niet alles goed doen, we zijn jonge dertigers, onze oudste is zes jaar, en we zijn nog zelf in volle zoektocht naar ons eigen zijn.

Dit zijn nù onze keuzes, zo staan we nu in het leven, dat wil niet zeggen dat wij binnen twee jaar nog achter die keuzes zullen staan.

Kwestie van vertrouwen

Toen ik voor het eerst over de Steinerschool hoorde sprak het me (Anne) direct aan, ik voelde me er goed bij.  Het was van “Dat is het”.  Ik vertrouw ook op de andere domeinen van de antroposofie zoals de geneeskunde, de verzorgingsproducten, de bio-dynamische landbouw, en ook dat voelt goed aan.

Weleda

Ik (Anne) ben fan van Weleda !  Weleda maakt verzorgingsprodukten (en geneesmiddelen) in de antroposofische lijn.  Ze gaan verantwoord te werk op alle vlakken.  De producten zijn 100% natuurlijk, waar kan biologisch.  Bij de productie proberen ze zo weinig mogelijk te vervuilen, en ze gaan op een verantwoorde manier om met mensen, van producent tot consument. Niet onbelangrijk: je doet die producten op je huid, je neemt die stoffen op.  Dat is ongeveer zoals eten.  Zeker bij baby’s is dit belangrijk, hun huid is 5 keer dunner dan die van volwassenen.

‘Normale’ dingen durven in vraag stellen

We hebben geen vertrouwen in vaccinaties, men raadt aan om het wel te doen, maar je krijgt hierover eenzijdige informatie.  Die vaccinaties zijn niet zo onschuldig als ze lijken.  Door massaal te vaccineren creëer je misschien ziektes waar je als mens minder goed tegen opgewassen bent.  Dat is zoals bij het onzorgzaam omspringen met antibiotica.  Toch is het zo vanzelfsprekend geworden.

Verstandig omspringen met het lichaam

Bepaalde ziektes doormaken maakt het lichaam sterker en weerbaarder.  Als onze kinderen ziek zijn kijken we eerst of ze niet vanuit eigen kracht kunnen genezen, we gaan ze niet onmiddellijk iets geven als ze koorts hebben.  Ziektes dienen wel goed verzorgd te worden.  We zijn te weinig thuis in de geneeskunde, dus gaan we naar een antroposofische arts,  wiens advies we volgen.

Marriage Encounter

We hebben ons engagement als koppel in Marriage Encounter.  Dat is investeren in onszelf, en eigenlijk ook in de kinderen.  Het is in Spanje opgericht door een priester die zich inzette voor probleemjongeren en die inzag dat om die jongeren te kunnen helpen er moest gezorgd worden dat de communicatie, de relatie, tussen de ouders verbeterde.  We doen het niet voor de kinderen, we doen het voor onszelf, maar het is ongetwijfeld een zegen voor de kinderen.  We komen met verschillende koppels samen, het is mooi wat daar gebeurt, zowel tussen ons, als in de verbondenheid tussen de koppels.

Kwetsbaarheid

Die openheid, tussen onszelf en tussen de koppels, is heel verrijkend voor ons.  Je krijgt een stuk van hun verhaal, zij krijgen een deel van het onze.  Er is veel dankbaarheid omdat er zo veel vertrouwen is.  Op die avonden stelt iedereen zich zodanig kwetsbaar op dat je herkenbare verhalen hoort.  Het is door die openheid van anderen dat je jezelf ook helemaal en kwetsbaar durft blootgeven.

Waar je anders in het gewone leven zo vaak de opgeboende kant te zien krijgt, zie je hier de kwetsbare kant van anderen, tot zelfs de bedverhalen toe.  Seks is vandaag de dag geen taboe, maar dat men daarover zijn meest kwetsbare gevoelens uitspreekt is nog een heel groot taboe.

Anderen mogen je zien zoals je bent.  Je snapt ook dingen van elkaar, waarom die ergerlijke dingetjes er zijn.  Als je weet van waar ze komen, dan ga je je er zo druk niet meer in maken.  En zelf voel je je gerespecteerd en gewaardeerd om wie je bent.

Jezelf ontdekken

Je leert in de eerste plaats jezelf beter kennen, dagelijks maak je jezelf van alles wijs.  Je staat stil bij hoe je je voelt bij een situatie.  Dat is iets anders dan ‘ik sla met de deuren’.

Dat gevoel deel je met je partner.  Die probeert niets anders dan jouw gevoel te begrijpen.  Ik (Anne) heb dit zo nodig, dat mensen naar me luisteren en proberen te begrijpen hoe ik me voel, zonder dat zij daar iets willen aan veranderen.  Als dat kan, dan voel ik me gelukkig.  Het is een vorm van jezelf graag zien: dat je er mag zijn, met je mooie en minder mooie kanten.  Je hebt er veel aan om van anderen te horen dat zij met soortgelijke problemen worstelen.  Zo kan je zien dat iedereen maar mens is, zijn kwetsbare kant heeft.  En toch graag gezien wordt.

Menselijke contacten

Uit de dingen die we vermelden groeien vrienden en heel wat hartverwarmende contacten.  Mensen die ons deugd doen.  Het geeft je hartwarmte zo’n mensen te ontmoeten.

Doortrekken naar het beroepsleven

In de sector waar ik (Wim) werk (wegenbouw) is zoals wij in het leven staan not-done.  Het leert me wel om naast het professionele ook aandacht te hebben voor de mensen met wie ik werk.  Ik tracht het diepere gevoel in de mensen naar boven te halen, ook al is het een harde wereld.

De wereld waarin ik werk is enorm stressy, er gaat veel geld in om.  Het is geen gemakkelijke sector om daarin te pionieren.  Het is varen tegen de stroom in, maar hoe meer energie dat je erin instopt, hoe meer respons je krijgt.

Het interesseert mij om collega’s te begeleiden in hun job en tegelijkertijd die menselijke touch mee te geven.  Je merkt als je dit doet dat je respons krijgt, dat dit het verschil maakt voor mensen.  Als je hen menselijk kunt begeleiden, dan gaan ze ook liever hun job doen, en zullen ze finaal ook betere resultaten behalen.  Dit komt dan ook weer ten goede aan de onderneming.

Hoewel dit niet altijd lukt kies ik er voor om op tijd naar huis te gaan, bij het gezin te zijn.  Dat is ook enorm tegen de stroom invaren.  In mijn functie is dat misschien al iets gemakkelijker dan in een andere functie, maar het is een belangrijk signaal.

Cafépraat…

Ik (Anne) vind dit moeilijk, waar Wim zo goed in is (praten met iedereen).  Ik zit liever in mijn kringen waar ik me goed voel.  Ik heb de laatste tijd het gevoel dat er twee soorten van mensen zijn: mensen die bewust bezig willen zijn, en mensen die vooral bezig zijn met financiële zekerheid.  Als ik in een groep mensen kom die niet bewust met dingen bezig is, dan voel ik me daar niet goed.  Ik weet dan niet goed wat gezegd.

Ik (Anne) vertoef liever in kringen die voedend zijn, bij mensen waar je iets voor kan betekenen en omgekeerd.

Ik wil mijn kwetsbaarheid tonen, maar enkel aan mensen die dat naar waarde weten te schatten.  Bij andere mensen zou ik me dan heel klein voelen.

Ik (Anne) kan niet meedoen aan cafépraat, Wim kan over alles met iedereen meepraten.  Ik (Wim) haat stiltes in gesprekken, en wil meestal op zoek gaan naar het diepere in mensen.  Als ik vroeger op het perron stond te wachten op de trein, toen praatte ik ook met iedereen.  Het hangt dan af van de wijze waarop zij zich naar mij openstelden om daar al dan niet mee verder te gaan.  Ik (Anne) vind dit wel knap.  Bij ontmoetingen spreken de mensen meestal over het werk, ik (Wim) zal misschien die 1% zijn die vraagt hoe het met de mensen ‘echt’ gaat.

Hoe het begon

Bewust in het leven staan hebben we van thuis uit meegekregen. Mijn ouders (Anne) vonden geloof, zich inzetten voor en delen met anderen belangrijk.  Als jongere krijg je idealen, ik engageerde me in Jonge Kerk (nu Jokri).

Volgens mij (Wim) begint bewust leven bij jezelf, jezelf graag zien en tot je gevoelens kunnen komen.  Dat is een proces van jaren, Jonge Kerk heeft daar bij mij ook een rol gespeeld: je kon daar je gevoelens neerpennen, je kon daar tot jezelf komen.  Je mocht jezelf zien evolueren en groeien.

De zaadjes van wat er nu is, werden toen bij ons gelegd.  Toen wij daar waren hadden wij een droom over onze toekomst, nu zien we dat daar dingen van in ons leven zijn gekomen.

Dat doet deugd om zien.  We hebben elkaar daar ook leren kennen.  Dat zomerkamp was geen saaie boel, het was tof, daar was sfeer.  Ik (Anne) vind dit nog steeds heel krachtig , samen zingen zoals we tijdens de ontmoetingsdagen (het zomerkamp) deden.

Geloof

Wij zijn gelovig, en ook dat moet een feest zijn.

Ons geloof speelt een rol in de keuzes die we maken: het respect naar de wereld, de natuur en naar de mensen.  Het is gegroeid vanuit dat geloof, je wilt daar naar leven.  Geloof en leven zitten in elkaar verweven, dat is één geheel.

Ook in de antroposofie zit een deel van die filosofie.  We zijn op de wereld niet enkel om dit leven te leiden, wat je nu doet is van belang in een volgend leven: een zaadje van een bloem wordt ook uitgestrooid, dat is ook een volgend leven.  Dat spirituele zit ergens ook in de natuur verweven.

Het gesprek begon om 9 uur ’s avonds, voldaan reed ik ’s nachts om 2 uur naar huis.  Stof tot nadenken, dingen om te laten bezinken en zelf ook in de praktijk trachten om te zetten.

Franky De Cooman

Met dank aan Mieke De Pril voor de redactie.

 

Advertenties

One Response to Anne & Wim – gezin

  1. Diane De Coster says:

    Aangenaam artikel om te lezen.
    Veel stof om over na te denken.
    Heeft de geest verruimd.
    Met sommige standpunten kan ik akkoord gaan, met andere niet, maar ik wil zeker niet oordelen over goed of kwaad.
    Groeten
    Diane

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: