Vakbonden in het duurzaamheidsdebat

We zitten in een systemische crisis.  Niet dat ik er depressief van wordt, het zijn boeiende tijden, en ik zie her en der schitterende initiatieven opduiken.  Zalig om zien, ook al proberen oude instanties zich als een duivel in een wijwatervat te verweren en trachten die het oude te bestendigen.

Wat zijn de mooie dingen die ik zie?  Als ik kijk naar bedrijven en organisaties die duurzaamheid écht op een koosjere manier trachten te verwezenlijken, dan merk ik dat ze vanuit een transparantie, authenticiteit, kleinheid, kwetsbaarheid open staan naar andere instanties en samenwerkingsverbanden opzetten.  Misschien zelfs met de vroegere ‘vijand’.  Elk van de organisaties behoudt natuurlijk zijn eigenheid, god zij dank, kwestie van de vooruitgang scherp te houden.  De voorbeelden hiervan zijn legio, je moet gewoon de moeite doen om je voor dat debat te openen.

En de vakbonden, tja.  Maandag algemene staking.  Volledig akkoord, de problemen moeten aangepakt (ik ben trouwens een Daensist, geboren in zijn streek in mei 68).  Maar als ik zie dat veel NGO’s openstaan voor samenwerking met bedrijven om samen dingen trachten op te lossen, dan vraag ik me telkens af, wanneer gaan de vakbonden dat doen?  De problemen zijn zo complex, zo uitdagend, dat welgemeende bedrijven, organisaties, ze niet alleen kunnen aanpakken, samenwerking dringt zich op!

Ik weet uit goede bron dat enkele welgemeende mensen bij de vakbond dat trachten te doen, maar niet gehoord worden:  “we moeten gewoon tegen zijn, en mee heulen met de patrons, not done”.  Ook daar zijn machtspolitieke spelletjes bezig.

Op protestmarsen tegen milieuverloedering, op congressen rond MVO, kom ik ze tegen, de afgevaardigden van de vakbond.  Maar ze hebben vooral recht van spreken als het gaat over de mens, de werknemer, zijn burn-out, zijn depressie, de werkomstandigheden, de queeste naar zinvolle arbeid.  En dat lossen we niet op met te staken, met tegen te zijn, maar door onze toren te verlaten en te praten met alle belanghebbenden.

Ik hoor veel, ik zie veel.  Binnen het duurzaamheidsdebat zijn er ook die radicaal tegen de vakbonden zijn: volgens hen verdedigen de vakbonden die generatie die op vlak van sociaal kapitaal en milieu de wereld om zeep hebben geholpen.  Hier ontbreekt natuurlijk ook veel nuance.  Maar daar heb ik nu even geen zin in.

Misschien moeten alle partijen eens naar elkaar op zoek gaan.  Is it me you’re looking for?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: