In mij borrelt een gedicht – Ingrid Larik

In mij roept
een gedicht
om geboren te worden.
Om licht te schijnen
in de Platoonse grotten van ons denken.
(2012 het jaar, dat ik jou en mezelf iets anders zal schenken ?)

Tijd is vloeiend, niet lineair,
Eerder circulair.
Stoeiend, knoeiend, evolueren wij,
in en doorheen, allerlei dimensies.
(weg met die pretenties het allemaal al gezien, geproefd te hebben)

Vandaag ben ik
jong en oud tegelijk.

Wil ik het ultieme bezwaar
tegen de haren in kunnen strijken.
Lekker rebels en niet vanuit mijn grote gelijk.
(En neen, ook al geen bewaarexemplaar dat vuige ‘ja, maar’)

Ja, eens proberen.
Echt weer het leven beleven.
Voluit. De spuigaten uit.

Ja,
in mij borrelt een gedicht.
Om gedragen op de adem van de liefde
een malse regen van levenselixir te sproeien.
(2012, het jaar om tegen de stroom in open te vloeien)

© Ingrid Larik – 26/01/2012 – gedichtendag

Advertenties

One Response to In mij borrelt een gedicht – Ingrid Larik

  1. Ingrid Larik says:

    Fijn dat jij mijn gedachten en gevoelens wil delen :-). van harte, Ingrid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: