Pionieren is ongezond (?)

De koude winterprik blijkt voorbij te zijn, het was toch wat bang afwachten hoe we deze winter gingen doorkomen in ons huis…  Dit is de derde winter waarin onze warmtepomp draait, de vorige winter was dat toch niet zo goed meegevallen.  Tegen beter weten in, tegen heel wat negatiever vooroordelen in, hebben we drie jaar geleden onze aardgas installatie buiten gesmeten, het is toch spannend geweest…  Als je dan merkt dat het niet draait zoals het zou moeten draaien, dan heb je wel de neiging om je haren uit het hoofd te trekken.  Maar soit, nu draait alles naar behoren, en hebben we zonder kleerscheuren knusjes warm de winter doorgebracht.

Misschien is dat wel pionieren, tegen beter weten in, vanuit intrinsieke motivatie, je ding doen.  Geloven dat het kan, geloven dat het lukt.  Vallen en opstaan.  Maar als pionier sta je vaak alleen, ben je soms wat de Don Quichotte die tegen de windmolens vecht.  Je krijgt toch wel lastige vragen en hoongelach over je heen, zodanig veel zelfs dat het je aan het wankelen brengt, en je afvraagt of het wel de moeite loont, of je niet beter gewoon zou blijven voortdoen zoals je bezig was.  Gewoon, net als zovelen een rustig leventje leiden.

Maar troost je, pioniers zijn er veel, ik heb het geluk er veel te mogen ontmoeten, ik ben hen daar heel dankbaar voor.  Ik denk dat hun grote probleem is dat ze niet altijd gehoord worden, niet aux serieux genomen worden.  En dat, eens ze wel gehoord worden, anderen hun ideeën gaan overnemen en met de pluimen gaan lopen: het peloton komt maar in gang als er gedemareerd wordt. Maar de tijden zijn aan het veranderen, zachtjes aan.  Hopelijk niet te bruusk, want net zoals een olietanker niet drastisch van koers kan veranderen (of hij zou kapseizen), doen we dat met de maatschappij (denk ik) beter ook niet.  Ook al zijn er dringend veranderingen nodig, ook al gaat het momenteel niet de goede richting uit.  Werken met het opgeheven wijsvingertje werkt niet volgens mij.

Ik geloof in de sterkte van deze mensen, deze pioniers.  What doesn’t kill you makes you stonger.  Zal wel zijn, ben ik volkomen mee eens.  Maar het is verdomme niet gemakkelijk.  Ik hoop dat de pioniers mensen om zich heen hebben die hen graag zien als mens, als pionier, als partner, als vriend, als ouder, als kind.

Ik hoop dat deze pioniers ergens een schoot vinden waarop ze hun hoofd af en toe te rusten kunnen leggen, want het is niet alleen dat passie verbrandt, ook bestaat het risico dat je omvergeblazen wordt door de tegenwind.  Ik hoop dat ze de kracht kunnen vinden om door te zetten.  Ik wens het hen van harte toe, de wereld heeft nood aan dit soort mensen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: