Patrick De Schepper – Slaapgoed Verlinden

619cadce-397c-11e2-91d0-61838c15bea5_original.jpg.h380Ik ontmoette Patrick op een evenement van De Duurzame Drukker. We raakten aan de praat en ik voelde dat hij een interview waard was…

Beste Lezer, voor u aan deze tekst begint, best eerst even de algemene inleiding op deze interviewreeks lezen...

Vanuit familiezaak

Slaapgoed Verlinden is als familiezaak gestart in Mechelen, in 1992 zijn mijn echtgenote en ik gestart als bediende in de zaak van mijn schoonouders. Wij namen in 2002 de winkel in Sint-Niklaas over.

Evolutie

Wij zorgen voor een goede balans tussen (prijzige) kwaliteitsmerken en merken die marktconform geprijsd zijn.

Momenteel is er een omwenteling aan de gang in slaapcomfort, waar men 20 jaar geleden dacht dat latex het van het was, keert men nu terug naar matrassen met pocketveren. Het zout in je zweet zorgt ervoor dat latex verduurt en dat je slaapcomfort inboet. De ene mens is natuurlijk de andere niet, bij de ene gebeurt dit sneller dan bij de andere.

Captains of Industry

Voor textiel groeide door de jaren heen de import vanuit Azië. Ook grote merken zijn naar daar gegaan voor hun productie, de kwaliteitsmerken keren nu met hangende pootjes terug. Hun kwaliteitszorg keurde de collecties één na één af, en de logistieke aanvoerlijnen leveren niet altijd zorgvuldig (lees : stipt).

Santens, vroeger Captain of Industry, is zo een volumedraaier geworden, ze zijn nu slaaf van enkele grote klanten die bepalen wat tegen welke prijs moet geleverd worden. Wij werken onder andere met Slabbinck, een familiebedrijf waar de nieuwe generatie gefaseerd het roer in handen heeft gekregen. Het is een schoolvoorbeeld van hoe de oudere generatie stapsgewijs afstand neemt van hun troetelkind.

Er zijn volumedraaiers op de markt bij wie de prijs een breekpunt is. Zij spreken in termen van containers textiel, dit heeft niets meer te maken met innoverende werken. Wij zijn niet meer geïnteresseerd in hun producten, zij verliezen duidelijk marktaandeel bij de vakhandel. Bij een zelfstandige is een verbrande naam geen naam. Dat een goede naam belangrijk is, zag je ook bij de matrassenfabrikant die Tom Boonen sponsort, zij waren niet gelukkig met zijn drugsaffaire, ze willen niet in verband gebracht worden met crimineel en storend gedrag. Ze zijn hem echter vertrouwen blijven geven en hij heeft zich kunnen herpakken…

Wij werden getest

Toen we besloten om ook slaapsystemen te verkopen, hadden we twee leveranciers op het oog. Studenten van de Karel de Grote Hogeschool hebben een marktstudie gedaan, uiteindelijk viel de keuze op Schramm. Dat merk is hier niet gekend, en een bed kost daar al gauw 10000 euro en meer. Op een beurs in Keulen wilden wij een bestelbon tekenen, dat kon niet zomaar. Eerst dienden we kennis te maken met de eigenaar, naar hun productie ateliers te gaan en Axel Schramm bij ons op bezoek te laten komen. Niet zij, maar wij dienden goedgekeurd te worden. Axel wou weten of ons verhaal paste in zijn verhaal, pas wanneer hij daar zeker van was, kon er tot bestelling overgegaan worden. Wij hebben daar het atelier bezocht, hun productie staat haaks op die van alle andere fabrikanten. Zij gebruiken geen chemische lijmen of verven, hebben een eigen schrijnwerkerij en lakkerij. Over elk detail in het bed wordt serieus nagedacht. De oudere werknemers zijn de buddy’s voor de jongeren, de opleiding voor stoffeerder duurt daar een kleine vier jaar.

Hun productieplaats ligt in het midden van de bossen, met grote vensters zodat de mensen naar buiten kunnen kijken. Over een nieuw model wordt verschillende jaren nagedacht. We beperken ons tot die leveranciers in slaapcomfort met de juiste prijs/kwaliteit balans.

Doorlichten

Toen wij in 2006 verhuisden naar onze nieuwe locatie hebben we een selectie gemaakt in onze leveranciers. We hebben ze allemaal tegen het licht gehouden en ons afgevraagd of ze mee gaan in ons verhaal, of ze hun klanten op dezelfde manier behandelen zoals wij dat met onze klanten doen.

We hebben de meeste van onze Nederlandse leveranciers geschrapt. In Nederland was een prijspolemiek op gang gekomen en is men beginnen braderen. In het begin heeft dat effect, maar op lange termijn zaag je de poten vanonder je stoel. Op den duur spreek je niet meer in termen van collega’s maar in termen van concurrenten.

Concurrenten

Onze concurrenten zijn niet de andere collega’s hier in de buurt. Onze concurrenten zijn de reisindustrie en de elektronica. Elke twee jaar verandert men van GSM, dat is niet zo maar een toestel van vijftig euro. Men kan wel 200 euro uitgeven aan zoiets, maar niet voor een donsovertrek die veel langer meegaat. Natuurlijk is zo een goede donsovertrek duur, maar mensen betalen nu gemakkelijk 200 euro per maand voor iets dat 10 jaar geleden nog niet bestond. Dat zijn de uitdagingen waar we een antwoord moeten op zoeken. We moeten ons kunnen inleven in de klant, wie ze zijn en waarom ze hier komen.

Respect

Als retailer kies je voor een kort-moment klanten relatie (m.a.w. geen interesse in een lange duur klantenrelatie) of ze rustig met de zaak laten kennismaken… Wij kiezen voor het laatste, en zodoende hebben we, op vraag van de klant, ons aanbod uitgebreid van enkel linnengoed tot het assortiment van nu, waar ook een afdeling slaapcomfort bij hoort. Wij begeleiden de klant zodat die zich goed uitgerust voelt, en zich dus ook goed voelt.

Onlangs was er een klant die op bestelling een plaid in een bepaalde wolsoort wou hebben.   Na een poos komt de klant terug dat er een weeffout in het product zat. Het zou dwaas zijn dat niet terug te nemen, anders schep je geen duurzame band met je klanten.

Er zijn collega’s die hun klanten buitenjagen. Een koppel getuigde dat een verkoper hen bij het binnenkomen vroeg ‘is het om te kopen of om inlichtingen te vragen’. Toen ze vertelden dat ze om inlichtingen kwamen, veranderde de koper volledig van toon. Ze zijn daarna naar hier gekomen.

Er zijn winkels waar de verkopers de klanten monsteren op hun uiterlijk en de klant gewoon buitenkijken. Bij ons is iedereen welkom, dat drukken we ons personeel op het hart. We hebben klanten met een zeer bescheiden inkomen die duur materiaal kopen, we hebben klanten met een tweede verblijf in een frigobox-kuststad die alles te duur vinden. Wij respecteren de klant in hun keuze en zoeken voor iedereen een oplossing, dat werkt!

We voelen aan wat we moeten inkopen. Hoe divers mensen ook zijn, sommige groepen van mensen hebben een homogeen gedrag van doen en laten. Het valt geweldig op: ‘soort zoekt soort’. Je merkt ook wanneer klanten andere mensen doorsturen dat ze van dezelfde ketting zijn.

Publiciteit

Wij maken weinig publiciteit, twee keer per jaar doen we een mailing, soms doen we iets via geselecteerde bladen. Van zo een acties kan je geen impactmeting doen. Mensen komen hier vooral via mond-aan-mond reclame, meestal beginnen ze zelf het verhaal van hoe ze tot bij ons gekomen zijn.

Wij doen niet mee aan agressieve reclamecampagnes of grootse feesten. Vorige winter was het hier de VTM kerstparade. Het stadsbestuur heeft daar veel geld voor uitgegeven, zogezegd om de middenstand te ondersteunen, behalve voor de horeca heeft het niet veel opgebracht. Hoe kleinschaliger een evenement, hoe groter de impact voor de handelaars. Voor een project met Jan Hoet, dat zou doorgaan op verschillende locaties, was er jammer genoeg geen geld meer. Dat zou wel iets betekent hebben voor de middenstand hier.

Voor een voorleesproject in het Kasteel d’Ursel zocht men een groot bed waar de verteller met een twintigtal kinderen op kon liggen. De organisatoren hadden een aantal fabrikanten opgebeld, niemand wou helpen. Ik ben langs geweest en het klikte meteen, we hebben er een groot hemelbed geïnstalleerd. Het project heeft vele bezoekers gelokt, vele mensen die nadien naar onze zaak kwamen hebben verteld dat ze daar ons logo gezien hadden. Wij sponsoren projecten die een meerwaarde voor ons cliënteel hebben. Onze klanten zien hun slaapkamer als verlengde van hun welness trend, dat project was dus een logische keuze.

Voetbal sponsoren? Daar kunnen we onze boodschap moeilijker kwijt.

Na regen komt zonneschijn

Winst is absoluut noodzakelijk, maar daar leven wij niet voor, wij doen het gewoon graag, dat is ons grootste plezier. We hebben ook moeilijke periodes gekend, maar omdat je het graag doet, en in je zaak gelooft, geef je het niet op. Wat ik in die tien jaar geleerd heb is dat er na regen altijd zonneschijn komt. Het is frappant dat wanneer je denkt dat het tijd wordt dat het verandert, dat het dan ook effectief verandert.

Ik vind het fijn als onze mensen datzelfde goede gevoel hebben, dat zij ook gelukkig zijn en het uitstralen. Iemand van onze mensen voelde zich hier ongelukkig. Na een grapje van een klant kwam het naar boven, ik had tot mijn scha en schande niet gemerkt dat er iets aan de hand was. Na een lang gesprek ontdekte ik waar het schoentje wrong: ze had wel een goed loon, maar geen vooruitzichten meer. We hebben haar geheroriënteerd en ze verzorgt nu ook maandelijks de etalage, helemaal alleen.   Ze doet het schitterend.

Een van de medewerkers ging vorig jaar alleen wonen, ze zag alles somber in. We hebben samen naar een appartement gezocht en mee de verhuis gedaan. Op een avond mocht zij al haar vriendinnen uitnodigen en heb ik gekookt, dit maakte dat ze herleefde. Als de mensen hier niet gelukkig zijn, dan ben ik het ook niet. Je merkt het wanneer er iets scheelt, als er onenigheid is, ik ben dan ook niet op mijn gemak. We hebben weinig personeelsverloop, zoals Brik Schotte, wielerkampioen en nadien feestzaaluitbater, ooit zei: ‘het zijn altijd dezelfde die met hun personeel overhoop liggen, wij zijn één grote familie’.

Vertrouwen

Vertrouwen is iets dat ik heb moeten leren. Toen we in het begin met het gezin op vakantie gingen, was dat aan de kust, zodat ik onmiddellijk kon elke dag kon bellen en afkomen wanneer nodig. Nu doe ik dat bijna niet meer, ik heb er vertrouwen in. Dit geeft een beter gevoel dan dat ik hier winstmaximalisatie heb.

Tweede Leven

Wanneer mensen een nieuw bed kopen kijken wij wat we kunnen doen met het oude.

De Vincentiusvereniging– die nu niet meer bestaat – gaf die bedden aan mensen die net uit de gevangenis kwamen en een nieuw leven wilden beginnen. De bedden die nog in deftige staat zijn gaan nu naar het Rode Kruis, zij hebben hier een centrum waar vluchtelingen de eerste zorg krijgen. Met ‘deftig’ bedoel ik dat ik er zelf nog zou in gaan liggen, vieze zaken gaan naar het containerpark. Wij gaan weinig naar het containerpark, karton gebruiken we om bedden te verpakken bij vervoer, mensen die thuis verven komen bij ons plastiek vragen. Sowieso is een mens lui, ik ga niet graag naar het containerpark.

Goede pad

Ook al woon ik hier niet, hier in Sint Niklaas speelt mijn leven zich af. Hier wil ik mij integreren.

Een gemeentearbeider, net gescheiden, kwam hier dekbedden halen voor zijn kinderen. Hij kon ze met zijn fiets niet vervoeren. Ik bracht ze die avond naar zijn kale appartement, hij vertelde mij zijn trieste verhaal…. Bij Ikea had hij een stapelbed gekocht, maar geen matrasbeschermers omdat hij ze niet kon betalen. Ik heb er gebracht met de boodschap dat hij maar diende te betalen wanneer hij er het geld voor had.

Een politiek vluchteling kwam hier ooit langs voor een bed, maar kon het niet betalen. Hij was al bij collega’s langs geweest waar hij telkens buitenvloog.   Ik heb het bed besteld, en telkens wanneer hij wat geld overhad, kwam hij het binnenbrengen. Als we elkaar nu op straat tegenkomen is het reeds van ver een hartelijke begroeting.

Menselijk

Van mijn vrouw kreeg ik ooit een spreuk van Goethe op papier: ‘Behandel iemand zoals hij is, en hij zal blijven zoals hij is. Benader iemand zoals hij zou kunnen zijn, en hij wordt wie hij zou moeten zijn.’. Ik heb het lang in mijn portefeuille gehad, wanneer ik voelde dat ik ergens te ver was in gegaan, las ik het. Iemand wordt helemaal anders door uw eigen opstelling, zowel positief als negatief. Het is zoals een groef trekken in de grond, het maakt een verschil wanneer je dat met je vinger doet of met een schop. Als je de dingen waarachtig doet, als je ze echt mee beleeft, dan gaat het veel dieper.

Gelukkig

Mijn vrouw is mijn beste vriendin en mijn zakenpartner. Wij praten veel met elkaar, soms babbelen we elkaar in slaap. Samen uit, samen thuis is een heilig principe. Ik zou het niet kunnen om regelmatig voor het werk uithuizig te zijn.  Het is voor mij heel belangrijk dat de ‘backoffice’ in orde is. Zo mag ik er trots op zijn dat we hulp kunnen bieden hebben in relatieproblemen bij een bevriend koppel, we hebben er voor gezorgd dat er weer ruimte kwam voor elkaar, dat ze weer begonnen te praten. Dat ik iets voor iemand anders kan doen, met een goed resultaat, dat schept plezier en trots. Zoiets lukt natuurlijk niet altijd, maar je moet wel eerlijk met jezelf kunnen blijven, en jezelf afvragen of je goed bezig bent. Je moet durven kritisch te zijn voor jezelf.


Slapen is noodzakelijk, ik denk dat deze man dat mag doen met een gerust geweten

Franky De Cooman

Met dank aan Mieke De Pril en Evelien De Cooman voor de redactie.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: