Jan Wyckaert – Vredeseilanden

Jan WyckaertHet verhaal achter de alom gekende ‘mannetjes’ krijg ik uit eerste hand van Jan Wyckaert,  verantwoordelijke programma noord en externe relaties bij Vredeseilanden.

Lees meer over dit bericht

Advertenties

Kwetsbaar/Zielepoot

Augustus 2011, ik waag de sprong om volledig zelfstandige te worden.  Tot dan was ik deeltijds in loondienst als informaticus/statisticus, deeltijds zelfstandige als bezieler naar/via duurzaamheid.

Omstandigheden zetten me er toe aan mijn loondienst in te ruilen voor een zelfstandige activiteit in dat domein.  Om ons gezin een duurzame (financiële) toekomst te garanderen zal dat informatica-stuk nog wel een tijdje dienen te blijven…

Lees meer over dit bericht

Erik Vanleeuw – Dondeynehuis & Lerkeveld

Het nieuwe leiderschap, hoe zorgen we daarvoor?  Erik Vanleeuw heeft daar als directeur van 2 studentenhuizen in de bruisende universiteitsstad Leuven een heel mooie en duidelijke visie over…

Lees meer over dit bericht

(Serial) Innerpreneur

Wat zou er gebeuren als Cultural Creatives zaken doen, als zij hun business zouden gebruiken om hun persoonlijke missie in lijn te brengen met die van het bedrijf waar zij voor staan?

Zou het mogelijk zijn om persoonlijke  creatieve, spirituele en emotionele belangen te gebruiken om sociale vooruitgang te bewerkstelligen?

Zo’n mensen kom ik meer en meer tegen, ze worden Innerpreneurs genoemd (naar analogie met de entrepreneurs).

Lees meer over dit bericht

Maskers af

Wat ben ik blij dat Carnaval zo goed als gedaan is.  Het is waar, ik vind feesten heel belangrijk, maar met dat ‘overdreven gedoe’ heb ik het niet zo.  Maar soit, daar kan ik nog mee leven, en ik gun ieder zijn deel van plezier & vertier.

Waar ik echter niet tegen kan zijn maskers, mensen die hun gezicht verbergen.  Daarom had ik indertijd altijd meer last van Sinterklaas dan van Zwarte Piet: van Pietteman kon ik het gezicht zien, van de Heilige Man niet. In mijn omgeving zijn er trouwens mensen die beweren dat mannen met baarden iets te verbergen hebben..

Lees meer over dit bericht

CSR 2.0

Zoals ik het zie is MVO 2.0 (of CSR 2.0) een samensmelting van co-creatie, het bewandelen van het chaordische pad met het genereren van Shared Value voor ogen, en dit alles overgoten met een grote saus van Goesting! 

Niet omdat het moet van overheidswege, of vanuit druk van klanten, maar gewoon omdat je als organisatie voelt dat je niet anders kan.  Niet omdat het nu eenmaal bon-ton is,  maar omdat je heel veel goesting hebt om dat wereld een positieve draai te geven.  Niet saai, niet met het opgeheven wijsvingertje, maar met een verschrikkelijk postitieve attitude.  Niet MVO ergens goed verstopt in een solitair departementje, maar doorleefd in alles wat je doet. 

Bij dit alles hou je dan rekeningen met de ‘beperkingen’ van de planeet, en van de mensen (en andere schepselen) die ze huisvest.  Vergeet niet dat die consumenten ook werknemers zijn, die er niet mee gediend zijn uitgeperst te worden als een citroen, die recht hebben op waardig werk (ik ben een Daensist, weet je…), die graag vol leven terug naar huis gaan na een deugddoende dagtaak.

Lees meer over dit bericht

Chief Empathy Officer

Ik denk er serieus aan om op mijn volgende lading visitekaartjes als functie bezieler naar/via duurzaamheid te latten drukken.  Of misschien wel CEO, staat chique, niet?  Maar dan niet in de betekenis van Chief Executive Officer, maar wel van Chief Empathy Officer.

Dit is wat het bedrijfsleven volgens mij dringend nodig heeft: empathie!  En niet enkel tussen de mensen op de werkvloer, maar ook van de Vieze Presidenten (oops, Vice Presidents) en CEO’s van onze bedrijven.

In vele bedrijven (en ook in de maatschappij) loopt het serieus mis omdat deze mensen niet uit hun ivoren toren komen, en zich niet verbinden met de People, de Planet en het Product, maar enkel maar met de Profit.  Eens je je op een bepaald niveau bevindt dien je meer en meer oog te hebben voor de begeestering van de mensen waar je verantwoordelijk voor bent.  In een artikel in HBR wordt beschreven hoe een generaal er in slaagt om persoonlijk contact te hebben met elk van zijn 92000 manschappen: <<A handshake, a brief look in the eyes: those small actions make an indelible impression.>>

En wat heb je nodig voor begeestering?  Empathie.  En hoe krijg je niet-geveinsde, authentieke empathie?  Door je kwetsbaar op te stellen!!  Mensen die zich écht kwetsbaar durven opstellen zijn sterke, solide mensen.  Die hoeven zich niet te verstoppen achter maskers…  Van mensen die mijn website bezoeken krijg ik regelmatig te horen dat hij (te) persoonlijk is.  Ik zie dat als een compliment, als coach wil ik geen grijze muis zijn, klanten mogen zien wie ik ben en waar ik voor sta.

Een ontwapenend voorbeeld is ‘the power of vulnerability’ van sociologe Dr.Brené Brown op een recente TED conferentie: