Sex & drugs & koffiezet

Ik ben niet verslaafd aan koffie.  Zeker niet.  Tot op het moment natuurlijk dat onze koffiezet de geest geeft.

We hebben getracht het ding te reanimeren, maar na meer dan 15 jaar trouwe dagelijkse dienst was enkel palliatieve zorg nog haalbaar.

Des anderendaags ben ik een nieuwe koffiezet gaan aanschaffen.  Grote consternatie bij de gezinsleden en een aantal mensen aan wie ik het vertelde.  Nu al?  Kon je niet even wachten?  Kunnen we niet water koken en op de oude manier opgieten?

NEEN verdorie.  Ik heb mijn (ecologische) principes, maar ik wil er geen slaaf van zijn.  Ik heb geen goesting om als ik ’s morgens om 05u45 opsta een moor met warm water op te zetten om op die goede oude manier koffie te zetten.   Trouwens, in een maatschappij waar een mobieltje minder dan een jaar meegaat, waarom zou ik me schuldig moeten voelen om na 15 jaar een nieuw exemplaar te kopen?

Die nieuwe koffiezet dan.  Als ik mijn principes tot op het bot zou volgen, moet ik een Electrolux kopen, want die zijn zo goed bezig.  Ik heb die machines in de winkel eens goed bekeken.  Ze zagen er niet uit…  Ik ben dan maar bij Krups gebleven, want die zagen er sexy & robust uit.

Het oog lust ook wel wat, dat is de reden waarom ik van een aantal mensen reeds hoorde dat ze geen Toyota Prius kochten: hij is inderdaad wel héééééééél ecologisch, maar niet sexy.

Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen dient aantrekkelijk te zijn, of mensen stappen niet in het verhaal…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: