Ra(k)ker

Ik begin deftig mijn bedenkingen te krijgen bij het begrip ‘coach’, en bij sommigen die deze professie uitoefenen. De term wordt gebruikt, misbruikt tot en met. Moet dit gereguleerd worden? Absoluut niet.
Meer echter heb ik mijn bedenkingen bij sommigen, die zich wegstoppen achter een of ander certificaat, en die niet in staat zijn tot enige vorm van échte, diepgaande interactie.

Zo hoorde ik onlangs van iemand, die ik nu aan het coachen ben, dat hij uitgemaakt werd voor slechte klant.  Hij paste namelijk niet in het modelletje dat de coach in zijn gedachten had.  Triestig.

Dit doet me denken aan de lezing die ik bijwoonde een paar maanden geleden van Daniel Ofman, de man van de kernkwadranten.  Hij was duidelijk geagiteerd.  Hij wist te zeggen dat zijn model misbruikt wordt, dat het door sommige therapeuten/coaches door de mensen hun strot geduwd werd.  Het is maar een model, een model om met mensen naar de essentie te gaan.   Niet meer of niet minder.

Ik wil me dus herdopen naar Ra(k)er.  Ik wil als ik met mensen bezig ben in eerste plaats Raker zijn, me laten raken door wie ze zijn, door hun verhaal.  Ik wil op mijn beurt mensen raken, door wie ik ben, door mijn verhaal.  Ik wil niet de afstandelijke coach zijn.   Ik wil aan de coachee kunnen zeggen dat ik ook soms vast zit, met mezelf, in het begeleidingsproces, met de mensheid, met de wereld.

‘Dat is niet professioneel’ heb ik er al horen zeggen.  Misschien moeten we net eens bekijken/herdefiniëren wat de term ‘professioneel’ inhoudt?  Als professioneel inhoudt dat ik de mensen op weg zet (ik heb voldoende dingen in mijn rugzak) , en ze nadien hun weg laat gaan, dan ben ik absoluut professioneel.  Als het inhoudt dat ik mij koel en afstandelijk dien te gedragen, dan wens ik absoluut niet professioneel te zijn!

Ik wil ook Rakker zijn.  Rakker in de betekenis van Deugniet.  Het is niet omdat we in de diepte gaan, dat we in de zwaarte moeten gaan.  Een kwinkslag, wat provocerend coachen, moet kunnen.  Zo stretchen we, ik ook…

Ik hoor echter van vele coaches dat ze eerder de k in Ra(k)ker op een andere plek zetten.  Ze worden kraker.   Pffff..  Dat kan niet de bedoeling zijn.

Ik ben blij dat ik momenteel hoofdzakelijk nog mijn brood verdien met informaticus/statisticus te zijn.  Zo kan ik wat ik als mens doe, zo zuiver mogelijk doen op de manier die ik wil, als Ra(k)ker, en hoef ik me niet te corrumperen om ons gezin te onderhouden

Als uitsmijter een muziekstukje in vloeiend spijkerschrift dat mij al jaar en dag weet te raken:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: