Mark Crispel – Korpschef Politiezone Sint-Pieters-Leeuw

Mark Crispel is hoofdcommissaris in Sint-Pieters-Leeuw, een gemeente aan de rand van Brussel.  In het MVO wereldje is hij een gekend figuur.

Beste Lezer, voor u aan deze tekst begint, best eerst even de algemene inleiding op deze interviewreeks lezen...

Politiezone Sint-Pieters-Leeuw

Onze politiezone bedekt enkel het grondgebied van onze gemeente, veel politiezones overspannen meer dan één gemeente.  Omdat Sint-Pieters-Leeuw 32 000 inwoners telt, beslaat de politie enkel onze gemeente, zo hebben nog een paar gemeentes in de regio Halle-Vilvoorde hun eigen politiezone.

Maatschappelijke taak

De politie heeft als kerntaak het maatschappelijk leven mogelijk te maken op een veilige en leefbare manier,  zodat mensen hun ding kunnen doen.  Als de mensen dat inzien zijn we goed bezig.

Het is de fysieke taak van een politieambtenaar die het verkeer regelt om zijn arm omhoog te steken en zo het verkeer te regelen.  Maar eigenlijk is hij bezig met mobiliteit, ervoor zorgen dat een burger op een veilige manier naar zijn werk kan rijden. Mobiliteit is een maatschappelijk gegeven, waarvan die politieambtenaar zich niet altijd  van bewust is. Vanop afstand bekeken is dat zijn ding, politie heeft als taak het maatschappelijk leven mogelijk te maken.

Fusioneren?

Onze middelen zijn beperkt, we trachten met hetzelfde geld betere service te verlenen, zowel intern als extern.  We stellen vast dat alles wat met arbeidsveiligheid en welzijn te maken heeft niet voldoende is uitgewerkt.

Er zijn concrete plannen voor een fusie van politiezones, dit om schaal-economische effecten te genereren. In Sint-Pieters-Leeuw zijn we met ongeveer 80 mensen, politiemensen en burgers.  Voor een aantal zaken zijn we te klein, en stel je vast dat je een aantal risico’s begint te lopen.  We zijn bezig die risico’s van de verschillende zones in kaart te brengen. Elke zone heeft echter zijn identiteit, we moeten ervoor zorgen dat bij een fusie onze sterktes behouden blijven en de zwaktes worden verholpen.

Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen

We zijn de enige politiezone die een maatschappelijk verslag heeft, ik denk de enige in heel Europa. Veel politiezones maken een jaarverslag, maar het is geen wettelijke verplichting.  Wij hebben het jaarverslag omgevormd tot een maatschappelijk verslag, waarin een aantal indicatoren zijn opgenomen die we traditioneel niet opnamen. Dat is een unicum, zeker als je de richtlijnen vanuit GRI meeneemt.  Ik zie weinig beweging op dat vlak, ik heb de ambitie er nog meer werk van te maken.

We hebben reeds twee maal een maatschappelijk verslag gemaakt, december 2011 kwam het op de website van de geïntegreerde politie te staan, zo kunnen de mensen er leren mee om te gaan.  Wij hopen onze verslagen binnen een aantal jaar bij een revisor in te dienen.  Wij staan nu nog maar aan de bron van onze bewustwording.   Ik heb voor MVO al meer gedaan buiten mijn politiezone dan erin.  Nu gaan we intern beginnen, we gaan de dingen tastbaar maken met voorbeelden.  Misschien moeten we nog verbreden, maar alles wat maatschappelijk niet relevant is, en niet aanvaard wordt, laten we gerust.

Gemeenschapsgerichte politiezorg & EFQM

Met de politiehervorming hebben wij het filosofisch kader van de gemeenschapsgerichte politiezorg meegekregen. Het klassieke politiemodel was niet afdoende, de bevolking was niet tevreden, de politie was niet efficiënt en effectief genoeg. Vanuit Angelsaksische invloed heeft men het model van GGPZ GemeenschapsGerichte PolitieZorg- gelanceerd.

Dat zorgsysteem rust op verschillende pijlers, één van die pijlers is externe oriëntering, het zich richten naar buiten, naar de maatschappij. Wij noemen dat de glocalisering: je gaat kijken wat er in de wereld gebeurt en je gaat dat toepassen op jouw leefomgeving.

EFQM Police-Belgium ontstond in 2002: via een omzendbrief ontstond vanuit EFQM een  politiebeleid waarbij transparantie, verantwoording afleggen, strategie, leiderschap aan bod kwamen.  Achteraf gezien waren dit de fundamenten voor onze MVO-strategie.

Police Nationale de Québec

Sinds 2005 hebben we contact met de nationale politie van de provincie in Québec die een korps voor uitwisseling zochten.  Omdat wij dynamisch en gemeenschapsgericht werken hebben ze met ons contact gezocht en een overeenkomst getekend waarin staat dat we elkaar wederzijds steunen.  Het korps in Québec bestaat uit ongeveer zesduizend man, als zij verkiezen om in België met een korps van 80 man samen te werken mag je daar fier op zijn.

In oktober zijn 3 van onze mensen naar Canada geweest, zij hebben er de opleiding bekeken en mee gepatrouilleerd.  Op deze manier maken we sterke flikken, flikken die in de wereld staan.  Je moet alles van de maatschappij gezien hebben, het schoonste en het lelijkste.  Je moet oppassen wat je ermee doet, maar je moet het een keer meegemaakt hebben.  In januari 2012 zijn zij in de politieschool voor 80 aspirant-inspecteurs gaan spreken over hun ervaring in Canada, dit maakt deel uit van ons structureel partnership met het PIVO.  Daar geef ik les rond gemeenschapsgerichte politiezorg.  Ik laat de studenten nadenken over wat MVO is en hoe ze dit kunnen vertalen naar de politie.  Je moet dat laten doordringen bij de jonge inspecteurs, die hebben al van duurzaamheid gehoord maar moeten dat nog vertalen naar de eigen organisatie.

Olievlek

Samen met de Canadezen hebben we een model gemaakt: de duurzaamheidspiegel.  We hebben de 3 pijlers van MVO (People, Planet & Profit) geïntegreerd met de 5 belanghebbenden van de EFQM-Police Belgium en de 7 partners van GGPZ.

In onze mission statement staat dat maatschappelijk ondernemen in ons DNA moet zitten, dat de bevolking er blindelings moet kunnen op vertrouwen dat die politieorganisatie haar dingen op een maatschappelijk verantwoorde manier doet.

Op deze manier hebben we ons kunnen verdiepen in MVO, we trachten dit te laten werken als een olievlek naar andere korpsen toe.  Onze duurzaamheidsspiegel moet die olievlekwerking nog ondergaan.

Groen gras

Tussen 15 en 24 januari 2012 ontvingen we een Duitse collega die mee kwam patrouilleren.  Dat verscheen in de krant en ons lokaal infoblad, als secundair effect is dat heel belangrijk: de bevolking ziet dat onze politie gesolliciteerd wordt en dat heeft positieve invloed op het vertrouwen.  Er blijven mensen komen om hier mee te patrouilleren.  Dat kan toeval zijn, maar als dat al 10 maal het geval is, dan zit daar iets achter.

Moet je uitwisselingen doen?  Neen, je moet dat niet doen. Maar je krijgt wel een politie die sterker wordt door te zien hoe het er elders aan toe gaat en dat te vertalen naar onze eigen organisatie.  Dat objectiveert je eigen werking, je ziet dat het gras niet altijd groener is langs de andere kant van de heuvel.

Ik heb een missie georganiseerd voor de collega’s van Halle-Vilvoorde: het parket en de federale politie naar Québec om te kijken wat ze daar aan duurzaamheid en MVO doen.  Wij zijn meer aan het pionieren dan zij, maar als ik dat vertel aan mijn collega’s zeggen ze “waar is Mark eigenlijk mee bezig?”  Je bent nooit sant in eigen land, ergens anders gaan kijken verruimt de blikken.

Planet & People

Vroeger stonden er aan de drinkfontein plastic bekertjes, nu zijn het glazen. Met Sinterklaas geven we geen chocolade meer, maar fruit vanuit de regio.  In koude tijden drinken onze mensen graag een soepje, daarvoor namen we altijd oplossoepjes, nu bekijken we met het OCMW of we verse soep kunnen krijgen.

We waren één van de eerste politiezones met een hybride voertuig en we hebben fietsen aangekocht.  We hebben ons oud papier verkocht en daarmee een boompje gepland, daar plassen waarschijnlijk veel mensen tegen want ‘het is een boompje van de flikken’ ….  Op vlak van milieu doen we wel dingen, maar hebben er geen strategie rond.

De gevonden fietsen moeten we normaal gezien 6 maanden bijhouden, daarna gaan die naar de gemeente die er niets mee kan doen.  Wij hebben contact gezocht met de fietsherstelplaats, een tewerkstellingsproject.  Zij komen de fietsen halen en worden ze niet afgehaald, dan zijn ze van hen.  Dat is sociale economie avant la lettre…

Voor het poetsen van onze voertuigen doen we beroep op een beschutte werkplaats.  Het zijn toffe gasten en de confrontatie met hen werkt verhelderend: zij lopen rond in onze gebouwen, ze zijn veel spontane en, houden zich wat minder aan de regeltjes.   Wij hebben een contract met die mannen, zo leren zij ook een aantal verplichtingen, je moet wel opvolgen dat de kwaliteit van hun werk gedegen blijft.

Burgerwerking

We mogen meer bewust worden dat je als politieorganisatie niet alles zelf moet doen, je kan dingen afgeven aan partners.  De idee tot partnerwerking ontstond bij een crisis tussen buren.  De inspecteur gaat er naartoe, maar die wordt daar ingeroepen als de arm van de wet, de man die het eens gaat oplossen.  Mensen zoeken gelijk te krijgen bij de politie, terwijl een hardnekkige burenruzie dikwijls een verhaal van gebrekkige communicatie is.  Wij hebben vrijwilligers gezocht onder burgers om te bemiddelen, om aan de communicatie te werken.

We hebben de fout gemaakt door eerst zelf de regie te voeren, daardoor bleven de mensen de vrijwilligers zien als zijnde van de politie. Nu is het in handen van een burgercoördinator en dat heeft resultaat.  Er wordt nu vooral gewerkt op communicatie, in plaats van op het geschil zelf. Eigenlijk moet de overheid zich daarin een stukje terugtrekken als dat kan, dat zijn duurzame oplossingen voor die conflicten.

We werken nu ook met vrijwilligers voor inbraakbeveiliging.  Mensen die een diefstal hadden in hun woning zijn kwetsbaar, vroeger ging de politieambtenaar daar advies geven, nu zijn dat burgers.  Zij krijgen een kleine vergoeding, maar wat ze doen is onbetaalbaar.

Structurele partners

We hebben een netwerk van structurele partners gecreëerd, organisaties waar we lang goed mee samenwerken, organisaties waarmee we ons verbinden.  Als deze mij bellen met de vraag of we iets voor hen kunnen doen, dan zeg ik JA zonder veel nadenken.

Voor hun bachelorproef zochten studenten een organisatie om te experimenteren, zij kregen de kans om bij ons een seminarie van 3 dagen te organiseren met vrijwilligers van onze organisatie.   Op deze manier hebben we intern -voor weinig geld- een cursus georganiseerd.  Op deze manier kan een deel van ons vormingsbudget op een andere manier benut worden, met name om aan networking te doen. We sturen onze mensen voor vorming naar onze structurele partners, wij ontvangen mensen van hen als wij een cursus organiseren.

Alternatieve korpsdag

Voor onze korpsdag deden we vroeger uitstapjes: naar de graven van de wereldoorlogen, Durbuy, Zaventem. Het is echter altijd te lang of te kort voor de mensen.  Dit jaar hebben we vrijwilligerswerk gedaan, diegenen die niet wilden meedoen, bleven gewoon werken.

Vijfentwintig mensen hebben meegedaan. Enkelen hebben geholpen bij de organisatie die de gevonden honden en dieren opvangt, anderen hebben bij Poverello.   ’s Avonds hebben we samen een bord spaghetti gegeten, iedereen was super enthousiast.  Iedereen is vrij om mee te doen, je kan niet blijven stimuleren, dat is vermoeiend…

Primaire taken

Natuurlijk heb je de primaire taken van de politie, het is belangrijk dat duurzaamheid niet alleen gaat over soep en hybride voertuigen, het gaat over duurzaam zijn in je core-business.  Dat is onze materialiteit: we dienen te zorgen voor leefbaarheid en criminaliteitsbestrijding.  Daar maken we actieplannen rond, die kom je dan consequent na en laat je opvolgen. Dit noemen we borging: initiatieven nemen en ze duurzaam en consequent nakomen.

Voor de politie is zelfs ‘verbinding’ mogelijk, als de politieambtenaar bij een interventie zegt ‘mevrouw hier is mijn kaartje, je mag me bellen en ik zal ervoor zorgen’, dan moet hij er ook voor zorgen. Dat zijn kleine dingen in het leven, maar dat is kwaliteit. Je kan soms iets niet bereiken, maar het feit dat mensen ondervinden dat je je best hebt gedaan is soms al voldoende.

Omgevingsanalyse

We hebben subjectieve en objectieve bronnen van criminaliteitscijfers, analyse van klachten en meldingen, de verwachtingen van bestuurlijke en gerechtelijke overheden en natuurlijk onze invullingen op basis van eigen ervaringen.

We doen ook omgevingsanalyse  Onlangs kwamen hier gedurende 2 dagen 80 studenten van de politieschool meer dan 300 bevragingen doen bij de bevolking.  De vraagstelling ging daarbij over de noden en de verwachtingen ten opzichte van de politie.

De resultaten werden in een prioriteitenschema gezet en vertaald naar acties en initiatieven.  De trein op de sporen zetten is te doen, die op die sporen houden en laten rijden in meerdere richtingen is moeilijk.

Ondersteunend werken

Wij stellen vast dat de Brusselse politiezones zich vrij goed aan het organiseren zijn. Malafide garagebedrijven (die niet in orde zijn met milieuvergunningen, waar voertuigen worden omgekat) verschuiven naar hier. We hebben er een inventaris van gemaakt, samen met de milieuambtenaar, OVAM, de sociale inspectie en de federale politie pakken we het probleem aan.  Niet met de bedoeling die hier weg te hebben, ze moeten zich gewoon in orde zetten. We zijn bij alle garages in de buurt langsgegaan met de teksten van de milieuwetgeving en de vraag die na te leven.

Als je de garages aanpakt die in orde zijn, dan moet je zeker die aanpakken die niet in orde zijn.  Je geeft ze de kans zich in orde te zetten, je kan het vrij handelen van mensen niet tegen gaan, tenslotte zijn het handelaars die ook hun brood moeten verdienen. Zij betalen belastingen waar per slot van rekening ons loon mee wordt betaald. Wij kunnen de handelaars ondersteunen in eerlijk zaken doen.  Echter, als ze zich niet in orde zetten, dan treden we op.

Integrale benadering

We proberen met onze partners integraal te werken aan de maatschappelijke veiligheid, dit maakt dat je snel bij  maatschappelijk gericht handelen bent.  Voor de politie is dat niet nieuw, maar we zijn ons daar niet genoeg van bewust. Wat nieuw is, is dat we meer en meer de nadruk leggen op integriteit, ethisch handelen, respect voor mensenrechten.

Het grote verwijt naar die gemeenschapsgerichte politiezorg is dat het een politie is voor watjes. Ik vind dat het een politie is die beantwoordt aan de verwachtingen van de bevolking.  Als het ergens ontaardt, dan verwacht je dat politie tussenkomt.  Hoe ze dat doen, dat is de professionaliteit van de politie, als het te ver gaat mag je daar uiteraard een mening over hebben.  Ik heb waarschijnlijk ook dingen gedaan die niet correct zijn, maar de mens is er om te leren.  Het is belangrijk als mens te weten waar je staat, wat je sterke en zwakke punten zijn.

Ik heb geen moeite met een politieambtenaar die pepperspray spuit als het passend is.  Politiemensen mogen, rekening houdend met de wettelijke omkadering, geweld gebruiken: in eerste instantie zijn wij flikken, men verwacht van ons een tussenkomst als het ontaardt. Als we niet tussenkomen zijn we geen flikken en dienen we tot niets.  Natuurlijk moet dat correct gebeuren, eens iemand geboeid moet je niet natrappen.  Maar als je iemand moet boeien, dan moet je middelen gebruiken, en dat doet pijn.  Ikzelf ben 6 jaar lang flik geweest op straat, ik ben daar nog altijd fier op.  Ik heb die dingen allemaal meegemaakt, je moet op een respectvolle en correcte manier handelen.  Trouwens, voor je het weet staat er een filmpje op Youtube.

Social Media

Verslaggeving en transparantie is voor organisaties als de onze cruciaal, zij haalt haar legitimiteit uit vertrouwen en betrouwbaarheid.  De bevolking vraagt naar een transparante politie, dit wordt ons ook meer en meer opgedrongen vanuit de sociale media. Als we werken worden we gefilmd, we moeten dus transparant zijn. Als je dat niet bent, wordt gauw de vraag gesteld  ’wat is hier gebeurd?’.  Ook in communicatie moeten we mee evolueren…

Als politieorganisatie ben je wel degelijk kwetsbaar, want je bent herkenbaar: als je een fout op straat maakt, hebben ze het gezien.  Langs de andere kant kan je wel mensen optreden wanneer het te ver gaat. Een ambtenaar van de burgerlijke stand bvb. heeft die kracht niet. Als je de wet goed beheerst, kan je veel bereiken, dat is plezant.

Social media is belangrijk voor een organisatie die zo visueel in de maatschappij staat. Ik heb jonge inspecteurs die daar interesse voor hebben, maar hun hoofdtaak is inspecteur interventie. Je kan hen misschien 1 of 2 dagen per maand vrij maken, maar daarmee bouw je geen beleid op. Als je een beleid op rails hebt, dan moet de trein rijden en blijven rijden. Dat kun je niet met vrijwilligers doen, je moet dat professionaliseren.

Personeel is kostbaarste bezit

Ons personeel is ons kostbaarste bezit. Mensenkennis en vorming is heel belangrijk, ook de omkadering en de veiligheid van onze mensen. Wij staan op straat en incasseren veel: wij zijn een beetje de pispaal van de maatschappij.   Als er sociale onrust komt vanwege de crisismaatregelen, dan zal de politie er moeten staan en incasseren.

Het aanbieden van kogelwerende vesten, scherfwerende handschoenen, onderhoud van de wapens, onderhoud van de voertuigen, al die dingen zijn belangrijk.  Politieambtenaren in de rand van Brussel zijn schaars, wij moeten onze mensen koesteren zonder daarin te ver te gaan.  Het is voor de agent op de straat moeilijker dan voor mij als leidinggevende, zij moeten incasseren. Het betekent heel veel dat onze mensen beseffen dat ze in een korps werken waar de korpsleiding om hen bekommerd is.  We slagen daar niet altijd in, het is mensenwerk.

De politie maakt ook fouten, maar die moet je gewoon aanpakken en daar transparant over zijn: wij zijn ook maar mensen, en mensen maken fouten. Het is niet de bedoeling mensen klein te krijgen, je moet ze groot krijgen. Als je fouten maakt, zal je er misschien op aangesproken worden, maar je mag de mensen niet kapot maken.

Kansen bieden

Iemand van het korps zou graag hoofdinspecteur worden, die moet daarvoor een selectie passeren. Wij geven die persoon maximale mogelijkheden om zijn slaagkansen te vergroten, ook via individuele vormingen bij Sintra rond leidinggeven.  Een andere collega had spontaan contact gelegd met de politie in Nederland en was uitgenodigd voor een opendeurdag.  Hij is kunnen gaan, twee anderen zijn ondertussen gaan patrouille lopen met de Nederlandse politie.

Zo krijg je heel goede ideeën, als je het uitbesteedt aan een consultant kost dat 5000 euro. Nu stuur je twee mensen een dag naar Nederland en die komen terug naar hier met een goede praktijk.  Dat kost de brandstof en de uren, tegelijkertijd werk je aan de tevredenheid van je personeel.

De Drive

Ik zie de politie als publieke onderneming. Met de nadruk op publieke én ondernemend zijn. Ik zou niet willen werken in een organisatie die niet ondernemend is, dan blijf je stilstaan en ga je achteruit. Men verwijt me wel een keer dat ik teveel hooi op mijn vork neem, dan valt er wel een beetje af en worden sommige dingen minder consequent gedaan, maar er wordt wel gegeten. Ik zou niet willen werken in een organisatie waar niet ondernomen wordt, dat is zoals een goede drugshond, die moet drive hebben.

Ik wou leraar geschiedenis worden.  Mijn leerkracht geschiedenis, mevrouw Croiseau, was mijn voorbeeld.  Maar in die tijd (de jaren 80) was het onderwijs in volle crisis, men spoorde me aan om rechten te doen, daar heb je ook veel geschiedenis.  Het eerste jaar klopte dat wel, maar daarna niet meer, daarom ben ik criminologie gaan studeren.  Ik ben eerst twee jaar opvoeder geweest, toen ben ik overgestapt naar de politie.

Politiemicrobe

Als je één keer van de politiemicrobe hebt gegeten (en je bent iemand die graag eet), dan ben je daar zot van. Dat maatschappelijk werk is tof werk, dat dienstverlenende, dat je iets kan betekenen voor de mensen.

Mijn vroegere korpschef zei dat ik maar met 1 idee per dag mocht afkomen omdat ik altijd met nieuwe ideeën afkwam  Hij liet me doen.  De meeste mensen in de officierenschool gingen stage lopen in bedrijven, ik ben naar de politie van Amsterdam gegaan. Ik heb daar 14 dagen op hotel verbleven, alles zelf betaald.

Ik ben van het gemeentebestuur al tweemaal naar Canada mogen gaan, ik moet wel de kerk een beetje in het midden houden want we zijn een kleine organisatie.  Voor de volgende keer neem ik verlof en betaal het zelf. Ik ben nu eenmaal zo, ik ben met de goede zaken bezig.   Ik wil me er verder in verdiepen, ik heb thuis nog een hele stapel boeken liggen rond MVO.

En thuis…

Thuis ben ik maar een stukje bezig met het duurzame, hoe raar het ook klinkt, ik steek daar weinig tijd in, ik ben meer op mijn werk dan thuis.  We hebben zonnepanelen gezet en hebben dubbel glas.  Als onze chauffage-ketel kapot is, zullen we een hoge rendementsketel plaatsen, we recupereren ook ons regenwater.  Dat zijn geen fundamentele dingen, dat doen andere mensen ook.   Als de fiscale stimuli niet werden gegeven, gingen wij ook geen zonnepanelen zetten, die bewustwording was er toen nog niet.     Alles wat we hiermee terugverdienen investeren we opnieuw in ons huis, we hebben een oud huis, we willen de vloeren en de buitenmuur nog isoleren.

Momenteel rijden we met een heel oude auto, die vervuilend is.   Maar die vervangen door een nieuwe is ook niet ecologisch, voor onze volgende auto zal het aspect CO2 zeker meespelen.  We hebben een stukje grond gekocht bij ons huis dat ik denk te bewerken.  Dat laatste meer als hobby, als Gentlemen Farmer zoals ze in Canada zeggen, appelbomen planten, wat fruit en groenten voor eigen voorziening.  Op de terugweg naar huis passeer ik een biologische boer, maar ik ga daar mijn groenten niet kopen, zo ver zijn we nog niet, maar dat kan nog komen.  Ik zou wel het snoepen een beetje willen afbouwen, maar Bourgondiër zijnde …

Volhouden

Ik heb al een keer een klein gezondheidsprobleempje gehad, dat heeft 3 weken voor verandering gezorgd…  Ik hou het vol omdat ik het graag doe. Ik denk moest ik in de privé werken met de functie en de drive die ik heb, ik meer zou verdienen.  Dat is mijn ambitie niet, het is eerder een roeping.

Wat belangrijk is, is een goede vrouw, toffe kinderen, goede medewerkers en het vertrouwen van je gezagsdragers. Op het einde van het jaar neem ik geen engagementen aan die mij in mijn privé-tijd inspanning kosten.  Lezen, op tijd gaan slapen doe ik nu meer dan vroeger, ik probeer te mountainbiken, maar dat lukt niet altijd.  Lekker eten, drinken is een beetje mijn probleem denk ik.

Die drive dat ik nu heb dat zal zeker nog vele jaren duren. Ik heb de ambitie om nog veel te doen, om zaken te veranderen. Je hebt een steen in het water gelegd en het water is nooit meer hetzelfde. Als chef van een organisatie van 80 mensen moet je een chef zijn, een leider is een leider, ook al is dat soms met de lange ij. Dat moet je er kunnen bijpakken. Als je dat niet wilt zijn, stop er dan mee

Er wordt hier soms ook eens niet gewerkt, een keer gelachen en gepraat. Dat is ook normaal. Maar de rode draad is dat je moet werken, daar worden we voor betaald.  We gaan niet rijk worden maar we kunnen goed leven. En daar moeten wij dankbaar voor zijn.

Deuren open gooien

Ik heb dikwijls ondervonden dat mensen die met duurzaamheid bezig zijn de deuren open zetten en naar buiten treden.  Als je stil zit, dan gebeurt dat niet, het één leidt tot het ander. Dat gaat misschien een stukske ten koste van je gezondheid, maar het niet doen gaat ook ten koste van je gezondheid, mentaal dan.

De dingen doen die je moet doen, op een correcte, verbindende manier, met oog voor wat er gebeurt.  Schitterend…

 

Franky De Cooman

Met dank aan Mieke De Pril voor de redactie.

Advertenties

5 Responses to Mark Crispel – Korpschef Politiezone Sint-Pieters-Leeuw

  1. Leon Stiens says:

    Héél interessant artikel, geeft een ander zicht op de politiewerking in SPL, neemt vooroordelen weg (toch bij mij). Hopelijk kan “onze” kommisaris op de ingeslagen weg doorgaan, ik wens het hem van harte toe.

  2. Gunther Coppens says:

    Mark getuigt wederom van visie en missie.

  3. Sin Declerc says:

    De invulling die Mark aan MVO geeft en de manier waarop hij hierover communiceert, spreken me erg aan. Dat Sint-Pieters-Leeuw al jaren koploper is op vlak van mobiliteit en ruimtelijke ordening sluit daar wondermooi bij aan.

  4. Sorel Dominique says:

    Schitterend verhaal. Hoe mooi een kleine organisatie kan fungeren en functioneren en tegelijk duurzaam zijn in het belang van de mensen. Dit kan men amper bereiken bij organisaties die uitbulken door de bureaucratie. Mensen zoals Mark zijn de echte leiders van onze maatschappij. Hoed af.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: